ς

ς

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Απολύτως φυσιολογικό;

Ήταν απολύτως φυσιολογικό, στη χώρα που είναι γονιδιακά συνδεδεμένη με την αντικατάσταση της πραγματικότητας από τις φήμες, η απαγόρευση δημοσίευσης δημοσκοπήσεων στις εκλογές 2012, να οδηγήσει σε έναν δίχως τέλος χορό… αποκαλύψεων.
Το διαπιστώνει ο καθένας στον περύγυρό του, ακόμη περισσότερο το βλέπει στο διαδίκτυο ή το ακούει στα ΜΜΕ. Οι περισσότεροι “κάτι ξέρουν” αναφορικά με τις δημοσκοπήσεις για τις εκλογές 2012 που διενεργούνται όλο αυτό το διάστημα. Δημοσκοπήσεις φυσικά που είναι κρυφές μονάχα για την κοινή γνώμη, καθώς τα αποτελέσματά τους τα γνωρίζουν όσοι τις διενεργούν. Και κάποια μέλη των κομματικών επιτελείων, τα οποία ενδιαφέρονται και μαθαίνουν τα ευρήματα.
Εκείνο φυσικά που κατά κύριο λόγο διακινείται ως “καλά κρυμμένο μυστικό” στις δημοσκοπήσεις 2012, είναι η πρόθεση ψήφου. Η διαφορά ανάμεσα στα κόμματα που διεκδικούν την εξουσία, στην προκειμένη περίπτωση τη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ. Επειδή ωστόσο στις εκλογές 2012 βιώνουμε το πρωτόγνωρο της πολιτικής κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ, το ενδιαφέρον διευρύνεται. Τόσο στο Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, όσο και στα υπόλοιπα κόμματα.
Το βασικό πρόβλημα είναι φυσικά ότι όσοι πληροφορούνται, αν πληροφορούνται τις μυστικές δημοσκοπήσεις 2012, δεν έχουν τη δυνατότητα να τις διαβάσουν. Ούτε να κατανοήσουν επαρκώς τι κρύβεται πίσω από τα ευρήματά τους. Με προφανές αποτέλεσμα, να διαχέουν την άγνοιά τους και στους κατά περίσταση συνομιλητές τους, με συνέπεια η “φήμη” να αποκτά ανεξέλεγκτες διαστάσεις ως προς την έλλειψη εγκυρότητάς της.
Λίγο πριν τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, η απαγόρευση της δημοσίευσης δημοσκοπήσεων για τις εκλογές 2012 επιτρέπει στον καθένα να δημοσιεύει εκτιμήσεις κατά το δοκούν.
Η Νέα Δημοκρατία, όπως έδειχναν τα τελευταία γκάλοπ πριν την απαγόρευση, προσπαθεί να συσπειρώσει μια ευρεία πλειοψηφία μετριοπαθών πολιτών, που δεν θέλουν να δουν την Ελλάδα να… παίρνει τα βουνά, και να εκδιώκεται βιαίως από την ευρωζώνη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη προσπαθεί να διαμορφώσει θυελλώδη δυναμική. Κάτι που συνεπάγεται ότι σε μια αναμέτρηση η οποία θα κριθεί στη βάση αξιολογικής ιεράρχισης εθνικών αλλά και προσωπικών προτεραιοτήτων, η Κουμουνδούρου προσπαθεί να κατακτήσει το πλεονέκτημα της δύναμης που κομίζει αλλαγές.
Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να επιβιώσει. Και να μην αποτελεί τον κύριο λόγο της εκλογικής ενίσχυσης του ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της δικής του αδυναμίας να συγκρατήσει κρίσιμες κοινωνικές ομάδες.
Όσο για τα υπόλοιπα κόμματα, οι μεταξύ τους ποσοστιαίες διαφοροποιήσεις θα «κλειδώσουν» ή θα ανατρέψουν το διαμορφούμενο αποτέλεσμα. Το ΚΚΕ για παράδειγμα, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις 2012 πριν την απαγόρευση, πριμοδοτεί ακούσια τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο δεν καταφέρνει να προσελκύσει τους πολίτες που παραδοσιακά το έκαναν.
Τελευταίο, αλλά κάθε άλλο παρά ήσσονος σημασίας συμπέρασμα: Η μάχη θα κριθεί στο Λεκανοπέδιο. Όπως τότε, το 2000, στην πιο οριακή και περίεργη εκλογική αναμέτρηση της Μεταπολίτευσης. Στη Β’ Αθηνών και την Περιφέρεια Αττικής. Εκεί θα κριθεί το μέλλον του τόπου.
fimes.gr

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Συντονισμένη επίθεση κατατρομοκράτησης των Ελλήνων, έχουν εξαπολύσει τραπεζίτες, συνεργαζόμενοι Ευρωπαίοι και Έλληνες πολιτικοί και φυσικά τα ελεγχόμενα από αυτούς ΜΜΕ.
Πρόκειται για την μεγαλύτερη σε έκταση προσπάθεια εξαπάτησης του Ελληνικού Λαού, των τελευταίων ετών και ίσως οι πιο ΜΑΥΡΕΣ εκλογές που έχει ζήσει αυτός ο τόπος...

Το θηρίο των τραπεζιτών βαριά λαβωμένο από την αποφασιστική ψήφο των Ελλήνων στις πρόσφατες εθνικές εκλογές, προσπαθεί να τρομάξει τους πολίτες με μουγκανητά και κινήσεις των ποδιών και της…ουράς του. Όμως αυτήν την στιγμή κείται ανίσχυρο, αδύναμο για να κουνηθεί. Ωστόσο, οι ευρωπαίοι «εταίροι» μας και οι «Έλληνες» πολιτικοί, συνεπικουρούμενοι ορισμένα ΜΜΕ προσπαθούν να «αναστήσουν» το θηρίο εις βάρος της χώρας και των Ελλήνων.

Μας έχουν κατακλύσει με αισχρά ψέματα:

Ψέμα 1ο : Μπορεί να αποβληθεί μία χώρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ή την Ευρωζώνη. Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Σύμφωνα με την σχετική Ευρωπαϊκή Συνθήκη για την είσοδο ή την έξοδο μιας χώρας από την ευρωπαϊκή Ένωση, απαιτείται ομόφωνη απόφαση όλων των χωρών, συμπεριλαμβανομένης και της χώρας-στόχο.

Ψέμα 2ο : Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να μην πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, αν δεν εισπράξουμε τις δόσεις των δανείων; Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Τα έσοδα του προϋπολογισμού αρκούν για να καλυφθούν όλα τα έξοδα της Γενικής Κυβέρνησης και οι μισθοί και οι συντάξεις. Αυτό που δεν θα καλυφθεί εξ ολοκλήρου είναι οι τόκοι των τοκογλύφων. Αν διαγραφεί το επαχθές και επονείδιστο χρέος τότε μπορούν να καλυφθούν και οι αναλογούντες στην πραγματική οφειλή τόκοι. Προς επίρρωση των παραπάνω επισυνάπτω την σελίδα 43 του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2011 και παραπέμπω και στις δηλώσεις Κατσέλη του Φεβρουαρίου 2012, περί ψευδών ισχυρισμών Βενιζέλου από τον Αύγουστο έως τον Δεκέμβριο του 2011, πως δεν υπήρχαν χρήματα για μισθούς και συντάξεις!

Ψέμα 3ο : Δεν φοβούνται οι ευρωπαίοι, έχουν λάβει τα μέτρα τους; Η Ελλάδα δεν έχει διαπραγματευτικό χαρτί; ΟΧΙ. Δεν είναι θέμα ευρωπαίων αλλά του διεθνούς τραπεζικού συστήματος, το οποίο έχει επενδύσει και τιτλοποιήσει τα μελλοντικά έσοδα από την υπερχρέωση της Ελλάδας. Μία στάση πληρωμών εκ μέρους της χώρας θα τινάξει τον προγραμματισμό τους στον αέρα μαζί και τα χρηματιστήρια. Πέραν του ελλείμματος που θα προκύψει στα ταμεία των τοκογλύφων θα κατρακυλήσει και η μετοχή τους με ζημιά δυσβάσταχτη.

Τέλος παραπέμπω σε άλλες δύο χώρες που ακουμπούν στην Ευρώπη και είπαν όχι στο ΔΝΤ: Την Ισλανδία και την Τουρκία. Και οι δύο μέσα σε τρία χρόνια αφ’ ότου είπαν ΟΧΙ στο ΔΝΤ, παρουσίασαν θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Και στις δύο περιπτώσεις ασκήθηκαν τρομακτικές πιέσεις και τρομοκρατία προς τους πολίτες τους.

Αποδείχθηκε ότι η απόφασή τους ήταν σωστή.

Ναι λοιπόν στην Ευρώπη αλλά στην Ευρώπη της αλληλεγγύης και όχι στην Ευρώπη της Goldman Sachs. Ελληνίδες και Έλληνες μην υποκύψετε στους αήθεις-ψευδεπίγραφους εκβιασμούς.

Ιωάννης Δέμος

Ανώνυμος είπε...

Έχει δίκιο ο κύριος Δέμος θά μάς σώσει ο Τσίπρας καί θά μάς κάνει εκατομμυριούχους όλους σέ δραχμές πληθωριστικές βεβαίως καί αυτός μέ τούς άπειρους κομπλεξικούς του θά μπανιάροντε στήν ελούντα όπως ο ήρωάς του Αντρέας.
Μήν μασάτε από αριστερούς μέ ρόλεξ καί λακόστ, είναι απλά ψεύτες καί περασμένα λαμόγια

Ανώνυμος είπε...

της Άννας Κερώση

Με αφορμή τελευταία δημοσιεύματα και τηλεοπτικές εκπομπές, θα μπορούσε κάποιος αναποφάσιστος ψηφοφόρος να παραμείνει αναποφάσιστος… Και αυτό διότι στη «βιτρίνα» προβάλλουν οι εντυπώσεις και οι αντιπαραθέσεις χωρίς – για άλλη μία φορά – ουσιώδες περιεχόμενο.
Σε αυτή τη δύσκολη ώρα για την Ελλάδα, οι όροι δημοκρατία, φασισμός, αριστερά και δεξιά, μας μπερδεύουν. Το δίλημμα Ευρώ ή δραχμή μονοπωλεί λες και ξέρουμε τι τελικά σημαίνει αυτό.
Πρακτικά ο πολίτης τα βλέπει όλα και όλους ίδια. Ακούω με προσοχή για να αποφασίσω τι είναι σωστότερο να ψηφίσω για τη χώρα μου, για το ποιος θα μας πάει παρακάτω με όλες τις δυσκολίες, πότε θα απονεμηθεί δικαιοσύνη και όλα αυτά τα εύλογα ερωτήματα που τείνουν να γίνουν γραφικά…
Τα πάνελ ανταλλάσσουν γνώμες του παρελθόντος, κανείς δεν λέει – από τη μία πλευρά - τις συνέπειες μίας επίσημης χρεοκοπίας, κανείς δεν πιστεύει ότι η Ευρώπη δεν θα μας δώσει άλλο δάνειο, δόση ή όπως θέλετε πείτε το και από την άλλη κανείς πολιτικός δεν αναφέρει με ποιο τρόπο θα πληρωθεί ο συνταξιούχος και πολύ περισσότερο πως ο καρκινοπαθής θα πάρει τα φάρμακα του.
Στον δρόμο αυτό της αυταπάτης της κυριαρχίας, στην αυταπάτη της εξουσίας καλούμαστε να ψηφίσουμε κάποιους που δεν δείχνουν τον παραμικρό σεβασμό στον πολίτη. Δεν θα έμπαινα στη διαδικασία να ψηφίσω κάποιους που με πυροτεχνήματα μου παρουσιάζουν τη χώρα μου ικανή να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες. Δεν το πιστεύω γιατί το βλέπω στα πρόσωπα της καθημερινότητας μου και πολύ περισσότερο στα φθαρμένα όνειρα μας που ολοένα απομακρύνονται…
Ίσως μερικοί πριν μιλήσετε σε κάποιο πάνελ να αναλογιστείτε ότι υπάρχει μία μερίδα κόσμου που περιμένει ισότιμη μεταχείριση. Πρακτικά, σύντομα και για παράδειγμα, να δεχθούμε μείωση στον μισθό μας, γιατί είμαστε περήφανοι Έλληνες και δεν θέλουμε να πέσουμε στα πόδια κανενός να μας δώσει ευρώ (τα οποία θα επιστρέψουμε με τόκο), αλλά πρέπει το πολιτικό σύστημα να αντιληφθεί ότι υπάρχει κόσμος που περιμένει με προσμονή την πραγματική, την αληθινή υλοποίηση της λέξης «Νόμος», «Δημοκρατία», «Δικαιοσύνη» και ο νοών, νοείτω