ς

ς

Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012

Ο Προθάλαμος του Παρολίγον;

Είναι ένα όνειρο, είναι  μία σειρά από εικόνες αυτό που ζούμε τα τελευταία δυο χρόνια στον μεγάλο   επιτέλους Δήμο Ωρωπού.
Έχω "κατηγορηθεί" για προκατάληψη ενάντια στους κυρίους Οικονομάκο, Γιασεμάκη, Οικονόμου και για αδιαφορία στους Άλλους.Ίσως και αριστερή δέν είμαι.
Ο Καλλικράτης ενόχλησε, ενοχλεί και θα ενοχλεί θέλω να πιστεύω ως  τη λήξη των επόμενων εκλογών, τόσο  σε αίσθηση, συναίσθηση, ιδέες κυρίως πρώην ηγέτες χαμηλού επιπέδου  με αλλοπρόσαλλη ιστορία και συμπεριφορά.
Σου αφιερώνω την ανάρτηση "αγαπημένε κύριε".
Το όνειρο "κύριε" έχει  περιεχόμενο,  δεν έχει ωστόσο  λογική αλληλουχία και σίγουρα φυσική πραγματικότητα αφού δεν περιέχει συνειδητό έλεγχο αυτού που το βιώνει.
Εδώ ξεκινούν και πολλά προβλήματα σου, ειδικά αν δεν συνειδητοποιείς ότι ονειρεύσαι και έχεις περάσει σε μανιακό κόσμο που σου έχει αλλάξει το ονειρικό σου περιβάλλον με την πραγματικότητα.
Στον  ονειρικό κόσμο   ρεαλίζεις θολά έχοντας εαυτό πάντα πάνω στο υψηλότερο βάθρο- εδώ όχι .
Δέν  είσαι σίγουρα στον πραγματικό κόσμο ο ημίθεος με το καταπληκτικό σχέδιο που θα σώσει το Δήμο από την καταστροφή με το μοναδικό ταλέντο και τις εξωπραγματικές σου ικανότητες, παρά μόνο αυτός με την γνωστή χυδαία συμπεριφορά.

 Λέγεται, ότι η Αγαρίστη λίγες μέρες πριν τη γέννηση του Περικλή είδε ένα όνειρο που συχνά συνοδεύετε ή και συνδέετε με ένα μύθο:

"Είδε πως αντί για παιδί απέκτησε ένα λιοντάρι. Ξύπνησε τρομαγμένη και διηγήθηκε το όνειρό της στον Ξάνθιππο και στις δούλες της, λέγοντας πως σίγουρα κάτι κακό επρόκειτο να συμβεί.
Μία από τις δούλες της, όμως, την καθησύχασε λέγοντας πως το όνειρο αυτό κάθε άλλο παρά κακό είναι. Προοιωνίζει τη γέννηση ενός μεγάλου άνδρα, περήφανου και δυνατού σα λιοντάρι, που θα είναι πρώτος ανάμεσα στους ανθρώπους. Λίγες μέρες μετά γεννήθηκε ο Περικλής".

Έχω χρόνια πολλά να δω τέτοιο όνειρο [έκοψα ΚΑΙ τα ναρκωτικά], και επειδή ο Περικλής ονομάζεται και δημιουργός του Χρυσού Αιώνα της Αθήνας,  αυτός ο πρώην έμπειρος αυτοδιοικητικός -καμιά σχέση δεν θα έχει με τον χρυσό αιώνα του Ωρωπού- ούτε λιοντάρι είναι αλλά και οι Δημότες δεν είναι δούλες του για να τον καθησυχάσουν και να τον  κανακέψουν.Θα συνεχίσουν να βλέπουν ποιο απλά όνειρα [με φτηνή τσικουδιά] χωρίς "αυτόν".

Αγαπητές-Αγαπητοί Φίλοι, το να βλέπει κανείς όνειρα   είναι φυσιολογική ανάγκη του οργανισμού,  όταν όμως  κάποιος μείνει άυπνος για αρκετό καιρό και αρχίζει και ονειρεύεται ενώ είναι ξύπνιος, είναι πια ΜΟΝΟ  ενοχλητικός και επιθετικός, οπότε όσο πιο γρήγορα καταλάβει ότι πρέπει να οδεύσει προς τον πολιτικό ύπνο του, τόσο το καλύτερο για όλους μας και κυρίως για τον ίδιο.

Εύχομαι στο Δημοτικό Συμβούλιο Ωρωπού καλύτερες προσπάθειες στο μέλλον.

Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2012

Τί κάνεις, Πώς πάς, Καλά είσαι:

Καθόμουν στο γραφείο μου μια μέρα, όταν ξαφνικά θυμήθηκα ότι είχα ξεχάσει να κάνω ένα επείγον τηλεφώνημα και το έκανα. Ένας άγνωστος άντρας  απάντησε λέγοντας δυνατά "εμπρός";
Ευγενικά του είπα ότι είμαι η Ευρυνόμη , και ότι ήθελα να μιλήσω με την Μαρία. Ξαφνικά κατάλαβα ότι μου έκλεισε το τηλέφωνο  κατάμουτρα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κάποιος άνθρωπος θα μπορούσε να είναι τόσο αγενής και μάλιστα χωρίς λόγο.
Βρήκα το σωστό νούμερο της φίλης μου και της τηλεφώνησα γιατί είχα κάνει λάθος στα δύο τελευταία νούμερα του τηλεφώνου.
Τα είπαμε, έκλεισα το τηλέφωνο και αποφάσισα να ξανακαλέσω το λάθος νούμερο του αγενή.
Απάντησε ο ίδιος μετά από λίγο και εγώ του φώναξα κάνοντας αντρική τη φωνή μου « είσαι πολύ χαζός» και έκλεισα το τηλέφωνο με δύναμη. Σημείωσα το νούμερο στην ατζέντα μου καταχωρώντας τον με το όνομα "χαζός" και την έβαλα στο συρτάρι μου. Κάθε δύο εβδομάδες περίπου όταν μού έρχονταν οι λογαριασμοί  ή είχα πραγματικά μια άσχημη μέρα συνήθιζα να τον παίρνω τηλέφωνο και να του φωνάζω "είσαι πολύ χαζός» .
Κάθε φορά που το έκανα μου έφτιαχνε τη διάθεση.
Όταν  έκανε την εμφάνιση της η υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων, σκέφτηκα ότι έπρεπε να σταματήσω τα "χαζοτηλεφωνήματα". Έτσι τον πήρα ξανά τηλέφωνο και του είπα : "Γεια σας είμαι   από την τηλεφωνική εταιρεία και θα ήθελα να σας ρωτήσω αν γνωρίζετε σχετικά για την νέα υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων". Εκείνος μου φώναξε " ΟΧΙ!" και μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα. Τον ξανακάλεσα αμέσως και του απάντησα "πως να το ξέρεις αφού είσαι χαζός".

Μια μέρα, καθώς πήγαινα στο μαγαζί και ετοιμαζόμουν να παρκάρω το αυτοκίνητο μου στο parking, ένας τύπος με μια μαύρη LEXUS μου έκλεισε το δρόμο και μου πήρε τη θέση, που τόσο υπομονετικά περίμενα, για να παρκάρω το αυτοκίνητο μου. Κορνάρισα και του φώναξα ότι αυτή η θέση ήταν δική μου, καθώς ήμουν εκεί πολύ πριν από αυτόν. Ο ανόητος επιδεικτικά με αγνόησε, αλλά για καλή μου τύχη πρόσεξα, ότι στο πίσω τζάμι του αυτοκινήτου υπήρχε ένα "ΠΩΛΕΙΤΑΙ", πράγμα που χωρίς δεύτερη σκέψη εκμεταλλεύτηκα  αντιγράφοντας το τηλέφωνο του.
Τηλεφώνησα λοιπόν και  απάντησε ο ίδιος ανόητος λέγοντας μου ότι πράγματι αυτός είναι που πουλάει μια μαύρη LEXUS την οποία και έχει ακριβώς παρκαρισμένη απ' έξω από το σπίτι του στην λεωφόρο "χαλκουτσίου".
"Και πώς λέγεστε" τον ρώτησα.
" Το όνομα μου είναι Χρήστος" απάντησε.
" Ποια είναι η πιο κατάλληλη ώρα για να περάσω από εκεί, Χρήστο"
" Φτάνω στο σπίτι γύρω στις 5 το απόγευμα." μου απαντάει.
"άκου Χρήστο, μπορώ να σου πω κάτι ;"
" Ναι"
"Χρήστο, είσαι χαζός!" Το έκλεισα και αποφάσισα να γράψω στην ατζέντα μου το νούμερο του σαν χαζός 2.
Οπότε αντιμετώπιζα κάποιο πρόβλημα, είχα 2 χαζούς να καλώ απλά αλλάζοντας σε αντρική τη φωνή μου.
Ωστόσο μετά από κάποιους μήνες  τηλεφωνημάτων και στους 2 χαζούς, συνειδητοποίησα, ότι δεν μου έδινε την ίδια χαρά όπως παλιά.
Μια μέρα τηλεφώνησα στον χαζό 1 πάντα με αντρική φωνή.
"Γεια"
"Είσαι χαζός" ,αλλά δεν το έκλεισα αυτή τη φορά.
" Είσαι ακόμα στη γραμμή?" με ρώτησε.
"Φυσικά," απάντησα
"Σταμάτα να μου τηλεφωνείς," μου φώναξε ουρλιάζοντας.
" Ανάγκασε με" του απάντησα..
" Ποιος είσαι ρε;" με ρώτησε.
" Λέγομαι Άρης"
" Αλήθεια; Και που μένεις αν επιτρέπεται?"
" Μένω στην οδό χαλκουτσίου, χαζέ . Είναι ένα καφέ σπίτι και ακριβώς μπροστά είναι παρκαρισμένη μια μαύρη LEXUS".
Τότε μου λέει, " Έρχομαι από εκεί τώρα και καλά θα κάνεις να αρχίσεις να προσεύχεσαι."
Του λέω, " Ναι, τώρα φοβήθηκα, χαζέ"
Έπειτα, πήρα τηλέφωνο τον χαζό 2. "
Εμπρός;" απάντησε.
" Γεια σου χαζέ" του λέω.
Τότε εκείνος φώναξε, " Αν μάθω ποιος είσαι..."
" Τι θα κάνεις;" του απάντησα.
" Θα σου κόψω τον ποπό" μου ξεκαθάρισε.
Τότε απάντησα, " Λοιπόν χαζέ, να η ευκαιρία που έψαχνες. Έρχομαι τώρα σπίτι σου!"
Έκλεισα το τηλέφωνο και πήρα αμέσως την Αστυνομία, λέγοντας ότι ετοιμαζόμουν να σκοτώσω το gay εραστή μου, ο οποίος μένει στην χαλκουτσίου.
Στη συνέχεια, πήρα τηλέφωνο το ΩΡΩΠΟΣ ΤV και τους ανέφερα για ένα πόλεμο συμμοριών, που γινόταν εκείνη τη στιγμή στη χαλκουτσίου.
Μπήκα γρήγορα στο αυτοκίνητό μου και κατευθύνθηκα στην χαλκουτσίου. . Όταν έφτασα εκεί είδα 2 χαζούς να πλακώνουν αλύπητα ο ένας με τον άλλο μπροστά σε 4 περιπολικά, 1 ελικόπτερο της Αστυνομίας και το πλήρωμα του ΩΡΩΠΟΣ ΤV .

Τώρα πραγματικά αισθανόμουν καλύτερα ίσως γιατί κάποιοι μπορεί να καταλάβουν ότι........... όταν η NASA ξεκίνησε την εκτόξευση αστροναυτών στο διάστημα, ανακάλυψαν ότι τα στυλό δεν δούλευαν σε μηδενική βαρύτητα καθώς το μελάνι δεν κυλούσε στην επιφάνεια γραφής.
Για να λύσουν αυτό το πρόβλημα, προσέλαβαν την Andersen Consulting (Accenture σήμερα). Τους πήρε μια δεκαετία και 12 εκατομμύρια δολάρια. Έφτιαξαν ένα στυλό που δούλευε σε μηδενική βαρύτητα, ανάποδα, μέσα σε νερό, σε κάθε είδους επιφάνεια συμπεριλαμβανομένου και του κρυστάλλου και σε θερμοκρασίες από πάγο μέχρι πάνω από 300 βαθμούς Κελσίου.

Οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν απλά μολύβι.........αφήνοντας πίσω Αμερικάνους... Χρήστους.... Κωστάκηδες....Γιαννάκηδες.....Αρηδες.......που έτσι κι αλλιώς τους είχαν για χαζούς και πριν.
Δεν είναι παραμύθι ούτε και αλήθεια αλλά κάτι σαν εικονική πραγματικότητα που "χωρά" αρκετά έξυπνα χαζά σχόλια.

Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2012

Το Ελεον να Μπεί στη Θέση του No 2;

Περίμενα με πολύ ενδιαφέρον τη δίκη «Ρούσση» σχετικά με τη χωματερή του Συκαμίνου.

Το ενδιαφέρον έγινε πολύ πιο έντονο μετά το ολοσέλιδο δημοσίευμα της Realnews την προηγούμενης Κυριακής.

Ένα δημοσίευμα καταπέλτης, το οποίο είχε ΗΔΗ βγάλει την απόφαση, η Αυτοδιοικητική Συνεργασία έκλαιγε ήδη τον «μακαρίτη» και μπροστά από τα μάτια μου πέρναγαν εικόνες εκτέλεσης!
Μπροστά πάει αυτός ο ινγκόγνιτο , με τη μαύρη κουκούλα και τον δίμετρο πέλεκυ, ακολουθεί σιδηροδεσμιος ο «κακούργος» συνοδεία των φρουρών του, ενώ οι τοπικές αρχές παρακολουθούν όρθιες στην ειδική εξέδρα που έχει στηθεί !!!
Και ξαφνικά ….. εκεί που όλο το πλήθος έχει μαζευτεί γύρω από το συντριβάνι του Συκαμίνου (εκεί θα έπεφτε το κεφάλι του  «κακούργου»,( μη λερώνουμε και τους δρόμους και δεν έχουμε προσωπικό να τους καθαρίσει), εκεί, που λέτε, που  όλα ήσαν έτοιμα, ξαφνικά σκάει μύτη ένας ασθμένων δικολάβος κρατώντας ένα πάπυρο στα χέρια και κραυγάζοντας «stoοop , σταματείστεεε, άκυροοοο. Δεν προσήλθαν οι μάααρτυρες και δεν έγινε  η δίκηηη!!!!».
Η μουσική σιγά-σιγά δυναμώνει και τα λόγια του Μπόμπ Ντίλαν, διασκευασμένα από τον Διονύση Σαββόπουλο, από το «Αγελλος Εξάγελλος», πλημμυρίζουν την ατμόσφαιρα…. «….κι αφού δεν είχε νέα  ευχάριστα να ‘πει, καλύτερα να μην μας πει κανένα!».
Και η εικόνα χάθηκε, έσβησε και προσγειώθηκα στην σκληρή πραγματικότητα!

Ρε καραγκιόζηδες τι λέτε;

Μας κοροιδέυετε κατάμουτρα;

Απουσίαζαν, λέει από τους μάρτυρες κατηγορίας , η πρώην Γραμματέας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος Μαργαρίτα Καραβασίλη και οι δυο ελεγκτές περιβάλλοντος των οποίων τα ονόματα δεν αναφέρονταν πουθενά, γιατί δεν είναι φίρμες!
Ε και;
Νομικά, με τις λίγες γνώσεις που διαθέτω, αρκούσαν στο δικαστήριο οι εκθέσεις αυτοψίας και οι μαρτυρικές καταθέσεις που έχουν ΗΔΗ δώσει, κατά τη διάρκεια της ανάκρισης και τοι 3 μάρτυρες.

Μόνο η πλευρά «Ρούσση» είχε λόγο να ζητήσει την αναβολή, λόγω της απουσίας των παραπάνω, με το σκεπτικό, να  προσπαθούσε κατά την διαδικασία να ανέτρεπε , με ερωτήσεις προς αυτούς , τις εκθέσεις τους.

Αρα την επιστημονικά τεκμηριωμένη (;)  άποψη την είχαν οι δικαστές, οι άλλοι τουλάχιστον 2 βασικοί μάρτυρες κατηγορίας, ο Δήμαρχος και ο μηνυτής , ήσαν παρόντες και θα μπορούσαν να καταθέσουν τα πάντα, άρα;
Προς τι η αναβολή;
Για την «ομηρία» Ρούσση, που έγραψε και ένα τοπικό site του Ωρωπού; Μπάαα !
Μου είναι αδιανόητο  , η πλευρά των μηνυτών , να μην γνωρίζει ότι και τον Σεπτέμβριο του 2013 μπορεί να ξαναδωθεί κι άλλη αναβολή για τον …..Σεπτέμβριο του 2014, δηλαδή 3 μήνες ΜΕΤΑ τις δημοτικές εκλογές!!!

‘Η περιμένουμε να δούμε πως θα διαμορφωθούν οι συνδιασμοί, οι συμμαχίες και το αποτέλεσμα των εκλογών….. ε και τότε βλέπουμε;

Γιατί εγώ «φοβάμαι»  ότι στο τέλος θα «κρεμαστεί» ο μηνυτής , μένοντας μόνος κατήγορος !

Και πάλι πάμε στα σοβαρότερα:

α) Η χωματερή, κατά τις έγγραφες δηλώσεις  ΟΛΩΝ, ήταν 20ετίας, το ίδιο και τα απορρίματα. Γιατί δεν είναι κατηγορούμενοι και οι προ Ρούσση Κοινοτάρχες Συκαμμίνου;

β) Από τον Οκτώβρη του 2011 (πέρασε κι όλας ένας χρόνος) γιατί ΚΑΜΜΙΑ ΑΡΧΗ , κρατική δημοτική, τοπική δεν έκανε το παραμικρό, ώστε να πάψει να υφίστατε αυτή η «φονική» χωματερή, το «απίστευτο σκάνδαλο χρόνιας ρύπανσης….»  που έγραψε και η Realnews;

γ) Η χρόνια ρύπανση του Ασωπού, από τις εκατοντάδες βιοτεχνίες και βιομηχανίεςκτης περιοχής που ρέει είναι αθώες περιστερές, μπροστά στο «έγκλημα» Ρούσση;

Γιατί καμμία δημοτική Αρχή του Ωρωπού, δεν μήνυσε ΠΟΤΕ, καμμία τοπική βιομηχανία; Μήπως επειδή στην πραγματικότητα, έχουν γραμμένη την υπόθεση «Ασωπού» στα παλαιότερα των υποδημάτων τους (μη γράψω τίποτε άλλο βαρύτερο) και όλες οι φωνές και οι εκδηλώσεις είναι για το θεαθήναι;

δ) Γιατί δεν μήνυσε τον Ρούσση ο Δήμαρχος Ωρωπού κ.Γιάννης Οικονομάκος, από τον Οκτώβρη του 2011 αλλά προσήλθε ως λάβρος μάρτυρας μετά την μήνυση εκδότη τοπικού εντύπου, γνωστό για τη σχέση λατρείας που έχει με τον πρώην Κοινοτάρχη;

ε) Και για να ευθυμήσουμε , αν η μείζωνα αντιπολίτευση που δήμου Ωρωπού είχε χιούμορ ή μυαλό (δεν θέλω να σας πως ότι λείπουν και τα δύο, μακριά από μένα τέτοια σκέψη) , θα είχε μηνύσει την νυν δημοτική αρχή του δήμου Ωρωπού για εγκληματική αμέλεια, σχετικά με την προστασία του περιβάλοντος αλλά και των κατοίκων της περιοχής, λόγω του ότι εγκαίρως δεν έκανε τις απαιτούμενες ενέργειες ώστε να κλείσει η «φονική» χωματερή….κλπ…..κλπ……

Ε ρε γλέντια που θάχαμε τότε….

Εν κατακλείδι: Πολύ τζερτζελές για το απόλυτο τίποτα!

Ο φίλος Θωμάς θα πανηγυρίζει  ήδη λέγοντας «ας με δικάζεται αν είχατε αποδείξεις», ο φίλος Γιάννης λέει «τώρα τη γλύτωσες, αλλά την επόμενη φορά……» και ο φίλος Τάκης μονολογεί «τι έγινε ρε παιδιά; Τι συνέβη; Εμένα άλλα μου είχατε πει!!!».

                        Ο

         και νομικά γνωρίζω

Κωνσταντίνος Γκαρπούσης / ypervasinews.gr

Τρίτη 21 Αυγούστου 2012

Βατραχομυομαχία στόν Ωρωπό;

Τα νερά του Μαλαγγιώτη, πριν χυθούν στη θάλασσα, στέκονταν εκεί
στους καλαμιώνες, ξέρετε, και σχημάτιζαν μια μικρή λίμνη.
΄Ενας διψασμένος ποντικός πήγε κάποτε να πιεί νερό.
Ο βάτραχος τον είδε και τον ρώτησε:
- Ξένε, ποιος είσαι; Γιατί ήρθες εδώ; Ποιανού είσαι;
Πες μου όλη την αλήθεια για σένα και το σόι σου και θα σε
πάρω σπίτι μου, θα σου δώσω ακριβά δώρα και θα σε κάνω φίλο μου.
Ξέρεις, εγώ είμαι ο βασιλιάς των βατράχων της περιοχής.
Ο ποντικός του απάντησε:
- Γιατί ρωτάς για τη γενιά μου, αφού είναι γνωστή σε όλους
εδώ πέρα ; Είμαι γιος πριγκίπισσας, μεγαλωμένος με όλων
των ειδών τα καλούδια που βγάζει η περιοχή. Πώς θα με κάνεις
φίλο σου, αφού είμαστε τόσο διαφορετικοί;
 Εσύ βρίσκεις το φαγητό σου στο νερό. Εγώ τρώω ό,τι και οι
άνθρωποι. Είμαι γενναίος. Φοβάμαι μόνο το γεράκι, τη νυφίτσα
και τις ποντικοπαγίδες! Κανέναν άλλο, ούτε τους ίδιους τους
ανθρώπους! Δεν τρώω ραδίκια, λάχανα, κολοκύθες, πράσα και
μαϊντανό σαν κι εσένα.
Ο βασιλιάς βάτραχος χαμογέλασε και του είπε :
- Ξένε, όλο στο φαΐ έχεις το νου σου. Κι εμείς απολαμβάνουμε
πάρα πολλά πράγματα, αφού μπορούμε να ζούμε μέσα κι έξω από
το νερό. Αν θέλεις να τα γνωρίσεις, ανέβα στην πλάτη μου,
κρατήσου καλά και θα σε πάω μια βόλτα στο σπίτι μου!
Ο ποντικός ανέβηκε και χαιρότανε την βόλτα πάνω στο νερό,
όταν ήρθε ξαφνικά ένα τσουνάμι, τον έκανε μούσκεμα και τον
έριξε από την πλάτη του βάτραχου. ΄Εκλαψε, κοπανήθηκε και
προσπάθησε να κολυμπήσει προς τη στεριά κάνοντας την ουρά του
τιμόνι. Δεν του έφτανε αυτό το κακό, αλλά παρουσιάστηκε κι ένα
πεινασμένο νερόφιδο, σκέτη απειλή και για τους δυο !
Ο βάτραχος, άριστος κολυμβητής, έκανε μια βουτιά στα θολά νερά
και την κοπάνησε, εγκαταλείποντας τον φίλο του αβοήθητο.
Ο καημένος ο ποντικός, έχοντας βρεγμένη τη γούνα του, πώς να τα
καταφέρει ; Μάταια φώναζε τον βάτραχο να τον βοηθήσει και τον
έβριζε για την δειλία του. Δεν άντεξε άλλο και πνίγηκε.
΄Ενας άλλος ποντικός στεκόταν στην όχθη και παρακολουθούσε
όλη τη σκηνή. ΄Ετρεξε στη ποντικοφωλιά και είπε τα κακά μαντάτα
με το νι και με το σίγμα στον πατέρα του πηγμένου.
Ο γερο-ποντικός, είχε ήδη χάσει άλλους τρεις γιούς του από
διαφορετικές αιτίες, άκουσε τα μαντάτα κι έπαθε νευρικό κλονισμό.
Με πόνο και αγανάκτηση κάλεσε όλους τους ποντικούς της περιοχής,
τους είπε ότι θεωρεί τον βάτραχο απόλυτα υπεύθυνο για τον πνιγμό
του παιδιού του και τους έπεισε να πάρουν εκδίκηση κάνοντας πόλεμο.
Ο ΄Αρης, ο θεός του πολέμου, έδωσε στους ποντικούς μπρούντζινα
ακόντια και τους βοήθησε να φορέσουν πανοπλίες.

Οι βάτραχοι, στο μεταξύ, έμαθαν για τις πολεμικές προετοιμασίες
των ποντικών και συγκεντρώθηκαν για να συζητήσουν το θέμα και να
πάρουν αποφάσεις.
Εκεί τους βρήκε ο ποντικοαγγελιαφόρος με το τελεσίγραφο!
- Βάτραχοι της περιοχής, οι ποντικοί μ΄ έστειλαν να σας
ειδοποιήσω να προετοιμαστείτε για πόλεμο.
Είδαμε τον βασιλιά σας που πέταξε στο νερό ένα δικό μας παιδί
και το άφησε να πνιγεί. Θα εκδικηθούμε!
΄Εγινε μεγάλη αναταραχή!
Πρώτα, οι βάτραχοι κατηγόρησαν το βασιλιά τους για τη δολοφονία
του ποντικού και τον κάλεσαν σε απολογία.
Αυτός, με βασιλική άνεση στο λόγο του, όχι μόνο αρνήθηκε την
κατηγορία, αλλά τους ξεσήκωσε να πολεμήσουν εναντίον των ποντικών!
Μέχρι που τους εξήγησε και το στρατηγικό κόλπο που θα εφάρμοζαν για
να τους εξοντώσουν. Μάλιστα!
Στο πι και φι οι βάτραχοι φόρεσαν πανοπλίες από φύλλα μολόχας,
παντζαριού και λάχανου, έκοψαν βρούλα γι΄ ακόντια, έβαλαν τσόφλια
σαλιγκαριών για κράνη και παρατάχτηκαν σε θέση μάχης!
 Οι Θεοί παρακολουθούσαν τις πολεμικές προετοιμασίες από τον ΄Ολυμπο.
Ο Δίας ήθελε να μάθει ποιο από τα παιδιά του ήθελε να
βοηθήσει τους βάτραχους και ποιο τους ποντικούς και ρώτησε την
Αθηνά. Η σοφή του η κορούλα αρνήθηκε κάθε ανάμειξη γιατί είχε,
λέει, φρικτά παράπονα από τους ποντικούς. Της είχαν βουτήξει το
λάδι από το λαδοφάναρο, της είχαν χαλάσει κάποιες γιρλάντες και
της είχαν γεμίσει τη ρόμπα όλο τρύπες. Το τελευταίο, την πόνεσε
περισσότερο. Είχε συνάψει ένα έντοκο επισκευαστικό δάνειο για να
ξαναφτιάξει τη ρόμπα στον αργαλειό, δεν είχε όμως λεφτά να το
ξοφλήσει κι έγινε ρεζίλι σε όλους τους άλλους αθάνατους.
Ούτε και τους βάτραχους ήθελε να βοηθήσει, γιατί κάποτε,
που γύρισε από πόλεμο, πτώμα στην κούραση και ήθελε να κοιμηθεί,
οι βάτραχοι δεν έβαλαν γλώσσα μέσα, μέχρι που άκουσαν την κραυγή
του γερακιού. ΄Ετσι, η θεά έμεινε ξάγρυπνη και είχε φοβερό πονοκέφαλο!
-Αδέλφια, να μην πάρουμε το μέρος κανενός. Με τη λύσσα που έχουν
αυτοί, μπορεί να μας λαβώσουν κι ας είμαστε θεοί.
Ας χαζέψουμε τη μάχη για χαβαλέ, πρότεινε στους θεούς.
Πράγματι, όλοι συμφώνησαν κι έπιασαν πρώτη θέση θεωρείο.
Ο πατέρας των Θεών, ο Δίας, έδωσε το σύνθημα και άρχισε η
αναμέτρηση! 

Εκτός από τον κανονικό οπλισμό τους, οι αντίπαλοι χρησιμοποίησαν
πέτρες, βότσαλα, λάσπη και άμμο. Πολλοί οι νεκροί και οι λαβωμένοι
και από τις δυο πλευρές. ΄Ενας γενναίος ποντικός άφησε για λίγο το
πεδίο της μάχης και πήγε σπίτι του. ΄Επεισε το γιο του, άλλον έναν
δυνατό πολεμιστή, να πάρει τα όπλα και να λάβει μέρος στη μάχη.
Πατέρας και γιος θα κατατρόπωναν τους κούβακες αμέσως. Αλλά...

Ο Δίας δεν ήθελε τον αφανισμό των βατράχων. ΄Ηταν οικολόγος!
Μίλησε στους άλλους θεούς για το σχέδιό του να στείλει βοήθεια
στους κούβακες. Η σύζυγός του, κυρά-΄Ηρα, δεν συμφώνησε και του
είπε να ρίξει τον κεραυνό για να φοβερίσει τους ποντικούς.
Ο Δίας την άκουσε, μπουμπούνισε τον κεραυνό του, ο κόσμος
ταρακουνήθηκε και για μια στιγμή ποντικοί και βάτραχοι σταμάτησαν.
Στη συνέχεια, οι ποντικοί μπήκαν στη μάχη με μεγαλύτερο πάθος
και η νίκη άρχισε να κλίνει προς το μέρος τους.
Ο Δίας που δεν ήθελε με κανένα τρόπο να εξαφανιστούν οι βάτραχοι
έστειλε εναντίον των ποντικών μια ομάδα από μεγάλα πεινασμένα
καβούρια από την κοντινή Γωνιά, ας πούμε.

Τα ποντίκια πέρασαν στην άμυνα κι έριξαν όλα τ΄ ακόντιά τους
πάνω στον ανθεκτικό φυσικό εξοπλισμό των καβουριών χωρίς
αποτέλεσμα. Οι δαγκάνες των καβουριών έκοβαν μ΄ ευκολία τις ουρές
και τα πόδια των ποντικών. Εκεί γύρω στο μούχρωμα, οι ποντικοί
αναγκάστηκαν να τραπούν σε άτακτη φυγή.
΄Ετσι, τέλειωσε ο μιας μέρας πόλεμος μεταξύ βατράχων και ποντικών
χωρίς νικητή και ηττημένο, διπλωματικότατα, χάρη στην επέμβαση των
Μεγάλων Δυνάμεων καμία σχέση δεν έχουν με όλα
αυτά που συμβαίνουν και κυρίως θα συμβούν τους επόμενους
μήνες στον Δήμο Ωρωπού.
Ο
Όμηρος το τερμιτομπόγκ αλλά ούτε και εγώ δέν έχουμε
την όρεξη και την φαντασία να πλήξουμε κάποιους πολιτικοποντικοβατράχους 
της περιοχής.
ΟΠΟΤΕ οποιαδήποτε σχέση με αυτούς δεν υπάρχει στην παρωδία που 
ζούμε. 

Πέμπτη 26 Ιουλίου 2012

Ολυμπιακοί Αγώνες, Πόλεμος Πολιτική;

Ο πρώτος καταγεγραμμένος εορτασμός των Ολυμπιακών Αγώνων στην αρχαιότητα ήταν στην Ολυμπία, το 776 π.Χ. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι αυτή δεν ήταν και η πρώτη φορά που γίνονταν οι Αγώνες. Τότε οι Αγώνες ήταν μόνο τοπικοί και διεξαγόταν μόνο ένα αγώνισμα, η κούρσα του σταδίου.
Από το 776 π.Χ. και μετά οι Αγώνες, σιγά-σιγά, έγιναν πιο σημαντικοί σε ολόκληρη την αρχαία Ελλάδα φτάνοντας στο απόγειο τους κατά τον πέμπτο και έκτο αιώνα π.Χ. Οι Ολυμπιακοί είχαν επίσης θρησκευτική σημασία αφού γίνονταν προς τιμή του θεού Δία, του οποίου το τεράστιο άγαλμα στεκόταν στην Ολυμπία. Ο αριθμός των αγωνισμάτων έγινε είκοσι και ο εορτασμός γινόταν στην διάρκεια μερικών ημερών. Οι νικητές των αγώνων θαυμάζονταν και γίνονταν αθάνατοι μέσα από ποιήματα και αγάλματα. Το έπαθλο για τους νικητές ήταν ένα στεφάνι από κλαδιά ελιάς.
Οι Αγώνες σιγά σιγά έχασαν την σημασία τους όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την Ελλάδα και όταν ο Χριστιανισμός έγινε η επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, οι Ολυμπιακοί θεωρούνταν πια σαν μία παγανιστική γιορτή, και το 393 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος απαγόρευσε την διεξαγωγή τους. Με αυτό τον τρόπο τελείωσε μια περίοδος χιλίων χρόνων κατά την οποία οι Ολυμπιακοί διεξάγονταν συνέχεια κάθε τέσσερα χρόνια.

Είναι γνωστό ότι κατά τον 17ο αιώνα γινόταν κάποια γιορτή η οποία έφερε το όνομα "Ολυμπιακοί αγώνες" στην Αγγλία. Παρόμοιες εκδηλώσεις ακολούθησαν στους επόμενους αιώνες στην Γαλλία και Ελλάδα οι οποίες όμως ήταν μικρής έκτασης και σίγουρα όχι διεθνείς. Το ενδιαφέρον για τους Ολυμπιακούς μεγάλωσε όταν ανακαλύφθηκαν τα ερείπια της αρχαίας Ολυμπίας από Γερμανούς αρχαιολόγους στα μέσα του 19ου αιώνα.
Ο Εδεσσαίος λόγιος Μηνάς Μηνωίδης, που τότε δίδασκε την αρχαία ελληνική γλώσσα σε πανεπιστήμιο του Παρισίου, μετέφρασε και δημοσίευσε στη γαλλική το "Γυμναστικό" του Φιλόστρατου (1858), και τη συνόδευσε με κείμενό του, περί της ανάγκης αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων.Λίγο αργότερα, ο βαρώνος Πιέρ ντε Κουμπερτέν, ο οποίος ήταν Γενικός Γραμματέας των γαλλικών αθλητικών σωματείων, προσπαθούσε να δικαιολογήσει την ήττα των Γάλλων στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο (1870-1871). Πίστευε ότι ο λόγος της ήττας ήταν επειδή οι Γάλλοι δεν είχαν αρκετή φυσική διαπαιδαγώγηση και ήθελε να την βελτιώσει. Ο Κουμπερτέν ήθελε επίσης να ενώσει της εθνότητες και να φέρει μαζί την νεολαία με τον αθλητισμό παρά να γίνονται πόλεμοι. Πίστευε ότι η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων θα πετύχαινε και τους δύο πιο πάνω σκοπούς του.
Σε ένα συνέδριο στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης στο Παρίσι που έγινε από τις 16 μέχρι τις 23 Ιουνίου, το 1894 παρουσίασε τις ιδεές του σε ένα διεθνές ακροατήριο. Την τελευταία μέρα του συνεδρίου αποφασίστηκε να διεξαχθούν οι πρώτοι μοντέρνοι Ολυμπιακοί αγώνες το 1896 στην Αθήνα, την πόλη και την χώρα που τους γέννησε. Έτσι γεννήθηκε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) για να διοργανώσει τους Αγώνες με πρώτο πρόεδρο τον Έλληνα Δημήτριο Βικέλα, γενικό γραμματέα τον βαρώνο Πιέρ ντε Κουμπερντέν και μέλη προσωπικότητες από διάφορα κράτη.
Οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Αν και οι αθλητές που πήραν μέρος δεν ξεπερνούσαν τους 250, ήταν η μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση που έγινε ποτέ. Οι Έλληνες αξιωματούχοι και το κοινό ήταν ενθουσιασμένοι και ζήτησαν να έχουν το μονοπώλιο των αγώνων. Η ΔΟΕ όμως αποφάσισε διαφορετικά και οι δεύτεροι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν το 1900 στο Παρίσι (Γαλλία).

Σε αντίθεση με τα τι πίστευε ο Κουμπερτέν, οι Ολυμπιακοί δεν απέτρεψαν τους πολέμους και έτσι διακόπηκε η διεξαγωγή τους κατά τον πρώτο και δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολιτικά ζητήματα επηρέασαν επίσης αρκετές Ολυμπιάδες. Το 1936 στο Βερολίνο οι Ολυμπιακοί χρησιμοποιήθηκαν για πολιτική προπαγάνδα από τον Αδόλφο Χίτλερ και τους Ναζί. Κατά τις δεκαετίες του '70 και '80, επηρεάστηκαν από μποϋκοτάζ. Αφρικανικά κράτη μποϊκόταραν τους Ολυμπιακούς του 1976 επειδή η Νέα Ζηλανδία μετείχε σε αγώνες rugby στην Νότια Αφρική. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και άλλα κράτη του δυτικού κόσμου αρνήθηκαν να αγωνιστούν στους Ολυμπιακούς του 1980 στη Μόσχα επειδή η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στο Αφγανιστάν. Η Σοβιετική Ένωση και άλλες ανατολικές χώρες μποϊκόταραν τους Ολυμπιακούς του 1984 στο Λος Άντζελες. Η Βόρειος και η Νότιος Κορέα συμμετείχαν με κοινή αποστολή στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2000 και 2004.


Το 2004 στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας (Ελλάδα), η Κατερίνα Θάνου ήταν μία από τις κύριες ελπίδες του εγχώριου πλήθους για την απόκτηση ενός μεταλλίου στα 100 μ. των γυναικών. Εντούτοις, την ημέρα πριν από την εναρκτήρια τελετή, η Κατερίνα Θάνου και ο εκπαιδευτικός συναθλητής της Κωνσταντίνος Κεντέρης απέτυχαν να παρευρεθούν σε μια δοκιμή φαρμάκων, και αργότερα την ίδια νύχτα νοσηλεύθηκαν και οι δύο, ισχυριζόμενοι ότι είχαν τραυματιστεί σε ένα ατύχημα μοτοσικλετιστών. Στο επόμενο σκάνδαλο που ακολούθησε σε σχέση με την εξέτασή τους, οι Κατερίνα Θάνου και Κωνσταντίνος Κεντέρης ανήγγειλαν την απόσυρσή τους από τους αθλητικούς αγώνες στις 18 Αυγούστου 2004, μετά από μια ακρόαση ενώπιον της πειθαρχικής Επιτροπής της ΔΟΕ. Μια επίσημη ελληνική έρευνα σχετικά με το υποτιθέμενο ατύχημά τους, κατέληξε στο συμπέρασμα να αμφισβητήσει το ατύχημα.
Σήμερα το 2012 έχουμε την Βούλα Παπαχρήστου σε ένα "ρατσιστικό-πολιτικό" σκάνδαλο.
Ωστόσο άν η Βούλα έλεγε σε όλα τα διεθνή ΜΜΕ, ότι οι Ελληνες είναι Τεμπέλιδες και Διεφθαρμένοι θα είχε κερδίσει επάξια μια θέση στους Μεγάλους Στοχαστές.Αν έγραφε ότι ο Κολωκοτρώνης είχε γκόμενο φυσικά και θα είχε χιούμορ και θα γινόταν Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ+, όπως και αν έγραφε για συνωστισμούς και ότι «Οι κλέφτες  συγκροτούν ένοπλες ομάδες, κάνουν επιθέσεις σε εμπορικές αποστολές, σε κρατικούς  αξιωματούχους” .

Δυστυχώς όμως ΔΕΝ ήξερε οτι εκπροσωπεί το αρχαίο πνεύμα αθάνατο και τα ολυμπιακά ιδεώδη  στο εξωτερικό.
Ενα Ελληνόπουλο που αφιέρωσε την ζωή του τα τελευταία 10 χρόνια για να είναι στους Ολυμπιακούς Αγώνες……γιατί κανείς Χριστιανοπολιτικάντης δέν της το έμαθε!
Η ΒΟΥΛΑ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ είναι για όλους του Ελληνες ήδη Ολυμπιονίκης γιατί, εμείς που ξέρουμε από Ολυμπιακά Ιδεώδη, αρκούμαστε σε ένα κλάδο ελαίας και δεν θαμπωνόμαστε από το χρώμα του χρυσού........

Σάββατο 21 Ιουλίου 2012

Πέντε Ημέρες Προθεσμία;

 Πόσα πράγματα έχουν περάσει από τη ζωή μας, πόσες στιγμές και πόσες εμπειρίες που έχουν διαρκέσει πέντε μέρες μόνο;
 Πρώτη και καλύτερη η νέα αγάπη που χάσαμε ή το φανταχτερό αυτοκίνητο που ξέκανε ο μικρός γιος, γεγονός για το οποίο δεν μπορώ να πως ότι λυπήθηκα και ιδιαίτερα, διότι το παιδί μου δεν έπαθε τίποτα και η νεότερη αγάπη αποδεικνύεται ακόμη καλύτερη.
 Ήταν όμως και άλλα πολλά που κράτησαν πέντε μέρες μόνο, για τα οποία λυπήθηκα, πολλά που τα προόριζα να έχουν μεγαλύτερη διάρκεια  που όμως δεν  γλίτωσαν και χάθηκαν σαν αστραπή.
 Όλοι μας δεν την πατήσαμε κάπως έτσι άλλωστε και έχουμε να το θυμόμαστε και να γελάμε  να λυπούμαστε, αλλά ζωντανοί στη σκηνή με ή χωρίς χειροκρότημα.
 Πόσες φορές χάσαμε την ιδανική  εργασία σε πέντε μέρες, ένα πόλεμο το αγέννητο παιδί που δεν γνωρίσαμε ούτε σαν γονείς ούτε σαν φίλοι!
 Λίγο χρειάζεται λοιπόν κανείς  να καταλάβει πως ο καινούργιος άνθρωπος που γνώρισε δε θα μπορέσει να γίνει ποτέ ιδανικός συνεργάτης, πως η δουλειά που φανταζόταν ως τέλεια δεν είναι τελικά και τόσο καλή τώρα που ξεκίνησε το "χαμαλίκι", πως παιδί δεν υπήρχε ποτέ ούτε και γέρος αφού η γριά κότα πάντα έχει καλύτερο ζουμί και λόγο.
Κάποιοι λένε πως είναι καλύτερα να καταλαβαίνουμε πως έχουν τα πράγματα από νωρίς, για να αποφύγουμε τα χειρότερα , πράγμα που σαν διαίσθηση υπάρχει αλλά στην πραγματικότητα διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις επιτυχίας.
 Οι ψευδαισθήσεις  κάνουν καλό και φεύγοντας μας αφήνουν πίσω σοφότερες, λιγότερο πληγωμένους αλλά όρθιους γεμάτους για το σίγουρα καλύτερο αύριο.
 Ένα λάθος  χρειάζεται για να βρούμε το σωστό, μια λάθος δουλειά μπορεί να ανακαλύψουμε κάποιο υπέροχο χόμπι και από μια λάθος εγκυμοσύνη μπορεί να καταλάβουμε πως ήρθε η ώρα να προσπαθήσουμε πραγματικά για να μεταφέρουμε σε κάποιον το DNA μας γιατί απλά όλα είναι θέμα οπτικής γωνίας και σκέψης
 Έτσι λοιπόν έκανα το ΛΑΘΟΣ την προηγούμενη "πέντε μέρες" μην παίρνοντας σοβαρά την πανηγυριώτικη καταγγελία που σε πέντε μέρες στο συμβούλιο θα μάθουμε πόσο λάθος, όντας αισιόδοξη αλλά επιτυχημένη που δεν έκανα ακόμα μεγαλύτερο μετά του Καπανδριτίου, Καλάμου και τώρα Ωρωπίων!

 Κάποιοι άνθρωποι πρόκειται να αφήσουν το σημάδι τους σ’ αυτόν τον Δήμο,
άλλοι μόνο τον λεκέ τους.