ς

ς

Δευτέρα 11 Ιουνίου 2012

Απολύτως φυσιολογικό;

Ήταν απολύτως φυσιολογικό, στη χώρα που είναι γονιδιακά συνδεδεμένη με την αντικατάσταση της πραγματικότητας από τις φήμες, η απαγόρευση δημοσίευσης δημοσκοπήσεων στις εκλογές 2012, να οδηγήσει σε έναν δίχως τέλος χορό… αποκαλύψεων.
Το διαπιστώνει ο καθένας στον περύγυρό του, ακόμη περισσότερο το βλέπει στο διαδίκτυο ή το ακούει στα ΜΜΕ. Οι περισσότεροι “κάτι ξέρουν” αναφορικά με τις δημοσκοπήσεις για τις εκλογές 2012 που διενεργούνται όλο αυτό το διάστημα. Δημοσκοπήσεις φυσικά που είναι κρυφές μονάχα για την κοινή γνώμη, καθώς τα αποτελέσματά τους τα γνωρίζουν όσοι τις διενεργούν. Και κάποια μέλη των κομματικών επιτελείων, τα οποία ενδιαφέρονται και μαθαίνουν τα ευρήματα.
Εκείνο φυσικά που κατά κύριο λόγο διακινείται ως “καλά κρυμμένο μυστικό” στις δημοσκοπήσεις 2012, είναι η πρόθεση ψήφου. Η διαφορά ανάμεσα στα κόμματα που διεκδικούν την εξουσία, στην προκειμένη περίπτωση τη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ. Επειδή ωστόσο στις εκλογές 2012 βιώνουμε το πρωτόγνωρο της πολιτικής κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ, το ενδιαφέρον διευρύνεται. Τόσο στο Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, όσο και στα υπόλοιπα κόμματα.
Το βασικό πρόβλημα είναι φυσικά ότι όσοι πληροφορούνται, αν πληροφορούνται τις μυστικές δημοσκοπήσεις 2012, δεν έχουν τη δυνατότητα να τις διαβάσουν. Ούτε να κατανοήσουν επαρκώς τι κρύβεται πίσω από τα ευρήματά τους. Με προφανές αποτέλεσμα, να διαχέουν την άγνοιά τους και στους κατά περίσταση συνομιλητές τους, με συνέπεια η “φήμη” να αποκτά ανεξέλεγκτες διαστάσεις ως προς την έλλειψη εγκυρότητάς της.
Λίγο πριν τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, η απαγόρευση της δημοσίευσης δημοσκοπήσεων για τις εκλογές 2012 επιτρέπει στον καθένα να δημοσιεύει εκτιμήσεις κατά το δοκούν.
Η Νέα Δημοκρατία, όπως έδειχναν τα τελευταία γκάλοπ πριν την απαγόρευση, προσπαθεί να συσπειρώσει μια ευρεία πλειοψηφία μετριοπαθών πολιτών, που δεν θέλουν να δουν την Ελλάδα να… παίρνει τα βουνά, και να εκδιώκεται βιαίως από την ευρωζώνη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη προσπαθεί να διαμορφώσει θυελλώδη δυναμική. Κάτι που συνεπάγεται ότι σε μια αναμέτρηση η οποία θα κριθεί στη βάση αξιολογικής ιεράρχισης εθνικών αλλά και προσωπικών προτεραιοτήτων, η Κουμουνδούρου προσπαθεί να κατακτήσει το πλεονέκτημα της δύναμης που κομίζει αλλαγές.
Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να επιβιώσει. Και να μην αποτελεί τον κύριο λόγο της εκλογικής ενίσχυσης του ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της δικής του αδυναμίας να συγκρατήσει κρίσιμες κοινωνικές ομάδες.
Όσο για τα υπόλοιπα κόμματα, οι μεταξύ τους ποσοστιαίες διαφοροποιήσεις θα «κλειδώσουν» ή θα ανατρέψουν το διαμορφούμενο αποτέλεσμα. Το ΚΚΕ για παράδειγμα, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις 2012 πριν την απαγόρευση, πριμοδοτεί ακούσια τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο δεν καταφέρνει να προσελκύσει τους πολίτες που παραδοσιακά το έκαναν.
Τελευταίο, αλλά κάθε άλλο παρά ήσσονος σημασίας συμπέρασμα: Η μάχη θα κριθεί στο Λεκανοπέδιο. Όπως τότε, το 2000, στην πιο οριακή και περίεργη εκλογική αναμέτρηση της Μεταπολίτευσης. Στη Β’ Αθηνών και την Περιφέρεια Αττικής. Εκεί θα κριθεί το μέλλον του τόπου.
fimes.gr

Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

Ποιοι ευθύνονται για την ελληνική κρίση

Τον δρόμο που έχουν πάρει αρκετές άλλες χώρες των αναδυόμενων οικονομιών, οι οποίες ήρθαν αντιμέτωπες με την κρίση, τα τελευταία 30 χρόνια, ακολουθεί η Ελλάδα, σύμφωνα με άρθρο του επικεφαλής της PIMCO, Εl Erian, στο Project Syndicate.

Σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχουν εκπληκτικές ομοιότητες με την Αργεντινή, λίγο πριν την χρεοκοπία της το 2001. Μια εξίσου τραυματική κατάρρευση οικονομική, χρηματοοικονομική, πολιτική και κοινωνική, λαμβάνει χώρα τώρα και εκτιμά ότι, θα πρέπει να αναμένουμε έντονες συζητήσεις αναφορικά με το ποιος φταίει για την δυστυχία που βιώνουν εκατομμύρια Έλληνες.

Για τον El Erian υπάρχουν τέσσερεις ύποπτοι και όλοι τους συμμετέχουν στην «έκρηξη» που θα αποδειχθεί ακόμα μεγαλύτερη από αυτό που αναμένουν οι περισσότεροι.

«Αρκετοί θα βιαστούν να ρίξουν το φταίξιμο στις διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις τις οποίες ηγήθηκαν τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα, ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία», σημείωσε. Η προθυμία τους για δανεισμό, με σκοπό την εξασφάλιση της ευημερίας στη χώρα τους, δημιούργησε τεράστια χρέη, σε μείωση της ανταγωνιστικότητας και της αναπτυξιακής προοπτικής.

Από την άλλη, για τους ιδιώτες πιστωτές, ήταν μεγάλη η «χαρά» τους, να χορηγούν χρήματα στην χώρα, απλά και μόνο για να αποφύγουν την ανάληψη ευθυνών όταν η «φούσκα» έγινε πλέον μη βιώσιμη, τονίζει ο ίδιος. Ο υπερδανεισμός ήταν τόσο διαδεδομένος που, οδήγησε την διαφορά της απόδοσης μεταξύ ελληνικών και γερμανικών ομολόγων στις 6 μόλις μονάδες, ένα χαμηλό επίπεδο τόσο γελοίο, κατά τον Erian, για δύο χώρες που διαφέρουν τόσο πολύ σε όρους οικονομικής διαχείρισης και χρηματοοικονομικών συνθηκών.

Εν συνεχεία, ο επικεφαλής της PIMCO, αναφέρει ότι, η Ευρώπη με την σειρά της απέτυχε να αντιδράσει σωστά όταν έγινε εμφανές ότι, στην Ελλάδα είχαν ξεκινήσει τα προβλήματα. Ακόμα και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις απέτυχαν να αξιολογήσουν το πρόβλημα της χώρας, πόσο μάλλον να συνεργαστούν για να το επιλύσουν.

Τέλος, ο El Erian κάνει αναφορά στο ΔΝΤ, το οποίο είναι επιφορτισμένο με την διαφύλαξη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και στο να είναι ένας αξιόπιστος σύμβουλος των χωρών. Όπως τονίζει, το ΔΝΤ υπέκυψε εύκολα στις πολιτικές πιέσεις, ενώ οι σκοπιμότητες υπονομεύουν πλέον την λειτουργία του.

«Καθένας από αυτούς τους υπόπτους, έχει ευθύνες, ενώ θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι πρόκειται για συνεργούς», αναφέρει στο άρθρο του ο επικεφαλής της PIMCO.

Το πιο πιθανό σενάριο, για τον El Erian είναι ότι οι "ένοχοι" θα γλιτώσουν πολύ εύκολα από αυτή την ιστορία, συγκριτικά με τα πραγματικά θύματα, που είναι οι αδύναμες ομάδες του ελληνικού πληθυσμού.

«Σε έναν πιο δίκαιο κόσμο, αυτές οι ευάλωτες ομάδες θα είχαν δικαίωμα να διεκδικήσουν πίσω τους μισθούς, τα επιδόματα και τα bonus που οι τέσσερις παραπάνω υπεύθυνοι απήλαυσαν για καιρό», τονίζει.

«Στον κόσμο μας όμως αποτελούν μόνο ένα μάθημα για το μέλλον», προσθέτει.

Άλλη μία εκδοχή ή η Αλήθεια μας!

Παρασκευή 18 Μαΐου 2012

Θα πρέπει να βρούμε με ποιον , πριν βρούμε τι θα φάμε και θα πιούμε;

H γυναίκα μπορεί να «μιλήσει» άνετα και καλύτερα μέσα από την σιωπή, ο άντρας, χρειάζεται να κατακτήσει την ομιλία αρκεί να έχει τέτοια!
Για να συμβεί αυτό χρειάζεται να μάθει να «ακούει», και πολύ καλά μάλιστα χωρίς να γίνει λιγότερο άνδρας.
Είναι απαραίτητο να μπορεί να εκθέσει διεξοδικά τις απόψεις του, να τις αναλύσει, να τις συνθέσει, να τις υπερασπιστεί μέχρι ενός σημείου που σταματά η νόηση του άλλου.
Οι ελιγμοί είναι  επικοινωνιακό χάρισμα, η ευστροφία, η φρεσκάδα το λόγου και η νεανικότητα του ύφους, είναι μέσα στις ασυναγώνιστες αρετές ενός ατόμου  με φως,  ζωή,  χαρά για δημιουργία ,    με ελεγχόμενη τρέλα ρόλο και καρδιά!
Ωστόσο η υπερβολή της ακατάπαυστης φλυαρίας, με περισσή επιπολαιότητα φτάνει το διχασμό, τον τυχοδιωκτισμό, τον διασκορπισμό,  την «κλοπή» της τέλειας γκόμενας!
Βέβαια και το «ψέμα» είναι πάντα στην πρώτη γραμμή με φθηνούς μελοδραματισμούς, ρηχούς εντυπωσιασμούς, ανόητες επιδείξεις, εγωκεντρισμούς και κακής ποιότητας πολιτικά θεάματα.
Σειρήνες είναι  η θρησκεία, η δικαιοσύνη, η επιστήμη, η πολιτική στην θεωρητική της μορφή, πόρνη στην ιδεολογία, με ανώτερη μόρφωση  σκέψη και βέβαια φιλοσοφία.
Αυτό μας συντροφεύει χρόνια τώρα στα μεγάλα ταξίδια  του νου μας ως τελικό προϊόν ωρίμανσης και κρυσταλλοποίησης της γνώσης των πληροφοριών νεαρή ομορφούλα μου είπε κάποτε ο αγγλοσάξον gay καθηγητής μου.
Εκείνη την εποχή την μελετούσα και εγώ την πολιτική, αλλά με κριτικό και ερευνητικό πνεύμα ανάμεσα σε άλλα πολλά θέματα που ερευνούσα.
Μου έλεγε για κάποιον που  άφησε ελεύθερους τους ανθρώπους να διαλέξουν, αλλά αυτοί
του έλεγα πως αποτελούν τραγικό οξύμωρο σχήμα, μια “ελευθερία”
και καταλύεται από κάθε έννοια  ουσίας.
Μου έλεγε πως κάποιος άλλος σταυρώθηκε για μας και ήταν αθώος  έκανε  θαύματα και με μηδένισε γιατί του είπα για μυριάδες άλλους που σταυρώθηκαν και ήταν αθώοι, ενώ θαύματα κάνουν και οι θαυματοποιοί οι ταχυδακτυλουργοί αλλά και οι Πολιτικοί.
Μου έλεγε πως τόσοι άνθρωποι που πιστεύουν δεν μπορούν να κάνουν τόσο λάθος.
Του είπα του βλάκα πως οι πολλοί δεν έχουν πάντα δίκαιο αφού ως ανόητοι  παρασύρονται από δημαγωγούς και χασάπηδες ηγέτες του ποπού μου και με πέρασε!
Αναξιόπιστη λοιπόν  η κοινή γνώμη, αφού διαμορφώνετε φίλε Στέφανε.
Τρανό παράδειγμα ο Γαλιλαίος  που αν και ένας, υποστήριξε πως η γη κινείται αντίθετα από τους πολλούς΄ και είχε δίκιο όπως ο Δήμαρχος είχε- κατά λάθος;- όταν σαν ρετάλια σας έβαλε με τον κ. Βασιλάκο στις Σχολικές επιτροπές!
Πόσο όμορφο θέαμα παρουσιάζει ένα δένδρο δυνατό κ. Λέκκα,
με γερές ρίζες βαθιά στην γη, πλούσιο χώμα σε συστατικό, με ευωδιαστά άνθη, ζουμερούς καρπούς σε μια περίοπτη θέση σε ένα κήπο, περιποιημένο αρμονικό.
Πόσο λυπηρό και θλιβερό θέαμα είναι από την άλλη  ένα δέντρο καχεκτικό, παρατεταμένο ξεχασμένο κάπου, με λιγοστά φύλλα και ένα κορμό τσαλαπατημένο χωρίς άνθη, καρπούς,  φροντίδα, χωρίς Υπερηφάνεια σε ένα κήπο χωρίς αρμονία χωρίς άξιο
Κηπουρό.

Σάββατο 12 Μαΐου 2012

Η Αλαζονεία ενός Πορτοφολά;

Πριν πιάσεις “τ’ άρματα”, σκέψου προσεκτικά τον λόγο που μπαίνεις στη μάχη.Εάν μπεις στη μάχη για τα φράγκα, για την κονόμα, για “οικονομικά αιτήματα”, τότε είσαι ένα πορτοφόλι. Αναπόφευκτα θα σε αδειάσουν και θα σε πετάξουν στα σκουπίδια.
Εάν μπεις στη μάχη για την αλαζονεία, για τη “μαγκιά” και την φιγούρα, τότε θα έχεις την τύχη του Κόκορα. Τον αφήνουν στο κοτέτσι πλουμιστό, να νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς και να κοκορεύεται μέχρι που μια ωραία πρωία, αντιλαμβάνεται ότι είναι απλώς η μακαρονάδα του αφεντικού.
Εάν μπεις στη μάχη για την Ιδέα, για το σύνολο, για την γέννα που έρχεται, για τη γενιά που έφυγε, αυτά δηλαδή που απαρτίζουν το Έθνος,
εάν μπεις στη μάχη με απόλυτη αυτογνωσία ότι μάχεσαι για να προσφέρεις και όχι για να πάρεις, με πίστη σε ένα κοινό και αγνό ιδεώδες, με ορθολογισμό ότι μάχεσαι για το δίκαιο, την Αλήθεια και όχι για το “ίδιον”, τότε έχεις πιάσει έναν αρχέγονο σφυγμό.
Τον σφυγμό που κάνει την ανατροπή, που κάνει τα αδύνατα δυνατά, που κάνει τα θαύματα. Την αιώνια αρχή που υποτάσσει το σαθρό και το άδικο. Το πρότυπο που έχει αποθεωθεί και τεκμηριωθεί ανά τους αιώνες, ενσαρκωμένο στον μαχητή που μπήκε ενάντια στην “λογική κατάληξη” με ενθουσιασμό (Εν Θεό Ουσία) γιατί ο σκοπός του ήταν Θείος. Αληθινός. Η ίδια η Αλήθεια.
Ας θυμηθούμε τον Κολοκοτρώνη. Προδομένος από το γένος του, από τους επίορκους του Έθνους του, τα χρηματισμένα “πατριωτάκια” που του στέρησαν μέχρι και τον γιό του τον πρωτότοκο. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ήταν ο άνθρωπος που έφερε τη λευτεριά. ΕΝΑΣ άνθρωπος, ένας μαχητής αρκούσε για να Ενθουσιάσει τους ραγιάδες, ενάντια στον φόβο, την ηττοπάθεια, την υπεροπλία και υλική ισχύ των αδίκων, την προδοσία των ημετέρων. Τι ομοιότητες Θεέ μου.
Δεν ήταν υπεράνθρωπος, έγινε απλώς αυτό για το οποίο πολεμούσε. Τι ήταν αυτό; Μα το είπε ο ίδιος ξεκάθαρα:
“Για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία”
Βρε κάτι συμπτώσεις… Τι έλεγε ο Μέγας Αλέξανδρος πριν τη μάχη στην επίκληση που του έμαθε η Ορφική Ολυμπιάδα;
“Ζευ Βασιλεύ και Γαία”
Μα και όταν η Θυσία ήταν αναπόφευκτη, ο Θανάσης (Αθάνατος) Διάκος:
Πατέρα παντοδύναμε, άκουσες τὴν ευχή μού μου φύτεψες μέσ’ στὴν καρδιά αγάπη, πίστη, ελπίδα, έδωκες μία ἀχτίδα Σου αθέρα στὸ σπαθί μου καὶ μού’πές: Τώρα πέθανε γιὰ Μέ, γιὰ τὴν Πατρίδα.
Ο Μισόζωος εχθρός λοιπόν, δεν φοβάται ούτε τους συνδικαλιστές, ούτε τους “ξερόλες”. Φοβάται αυτούς τους τρελούς, τους αδίστακτους. Γνωρίζει ότι δε μπορεί να τους αγοράσει. Δε μπορεί να τους “θαμπώσει”, δεν μπορεί να τους φοβίσει. Το κυριότερο, δε μπορεί ούτε να τους εξαπατήσει διότι απλούστατα γνωρίζουν την Αλήθεια.
Ζούμε την Αλήθεια ως υπέρτατη πράξη Ελευθερίας. Την λέμε ως πράξη επαναστατική, όπως είπε ο Όργουελ. Ούτε χίλιες Δραγώνες ούτε όλα τα ΜΜΕ δεν θα μας ρίξουν στη λήθη. Γιατί είναι η αιώνια συνταγή Νίκης. Από τα χρόνια του Διός, του Λεωνίδα, μέχρι σήμερα:

…καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει υμάς.

ΥΓ: Η "Ολυμπιάδα" έχει δίκιο μικρέ κ. Τσίπρα, το πορτοφόλι μου και το στομάχι άδειο και η κοκορίσια αλαζονεία σου περίσσια!

Σάββατο 5 Μαΐου 2012

Πρόσεχε τι εύχεσαι για ΑΥΡΙΟ!

Αύριο ίσως έχουμε τη μεγαλύτερη ευκαιρία των τελευταίων δεκαετιών για να αλλάξουμε ριζικά την πατρίδα μας!

Μία δημοσκόπηση – σοκ για τα δύο μεγάλα κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δημοσιεύουν οι Financial Times, σύμφωνα με την οποία ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μαζί, αναμένεται να συγκεντρώσουν το 30 με 35% του συνόλου των ψηφοφόρων, το πολύ.
Στη δημοσκόπηση για τις εκλογές 2012 γίνεται λόγος για οκτακομματική Βουλή, (μένει έξω η Δημοκρατική Συμμαχία και οι Οικολόγοι) και αυξάνει τα νούμερά της η Χρυσή Αυγή με 6%. Οι FT επισημαίνουν ότι τα μικρότερα κόμματα που εμφανίστηκαν κατά την προεκλογική περίοδο έχουν γίνει ιδιαίτερα ελκυστικά στους ψηφοφόρους και πηγαίνουν όλο και καλύτερα στην προεκλογική εκστρατεία.
Επιπλέον, υπογραμμίζεται πως, εξαιτίας της αντίθεσης των κομμάτων στο πρόγραμμα λιτότητας που έχει συμφωνηθεί με την ΕΕ και το ΔΝΤ, τα μεγάλα κόμματα που κυριαρχούσαν μέχρι σήμερα «έχουν «διώξει» τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους και πολλοί από αυτούς δηλώνουν ότι θα επιλέξουν μικρότερα κόμματα». Στο δημοσίευμα υποστηρίζεται ότι «οι ξένοι δανειστές αγωνιούν αν θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω και ήδη μια νέα διαπραγμάτευση για επιπλέον κούρεμα του χρέους, είναι πολύ κοντά».

Ωστόσο είναι φανερό οτι η προπαγάνδα φτάνει στο απόγειο της και τα δύο «μεγάλα» κόμματα πανηγυρίζουν ήδη που κατάφεραν να μαζέψουν πολλά από τα πρόβατα τους στο μαντρί. Όμως την πραγματική απάντηση θα την δώσουν οι Έλληνες στην κάλπη και αυτό φοβούνται
                                             
                                                                    ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.