-Το αντίδοτο για 10 εχθρούς είναι ένας φίλος κοριτσάκι.
Έναν καιρό πολλές φορές ήταν ένα κοριτσάκι που δεν ήταν ούτε εδώ, ούτε εκεί.
Απλά, δεν ήταν πουθενά.
Το πρωί σηκωνόταν και ετοιμάζονταν και πήγαινε στο χωριό της Ζωής.
Έμπαινε μέσα και στεκόταν σε μια γωνιά και έβλεπε τα παιδάκια που έπαιζαν, γελούσαν , έκλαιγαν.
Με τον καιρό έμαθε να χαίρεται με την χαρά των άλλων και σιγά σιγά να ζει μέσα από τους άλλους.
-Το όλον είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών του κοριτσάκι.
Το χωριό Ζωή έμπαινε τόσο έντονα στην φαντασία της, που εξαφανιζόταν από τη γνωστή διάσταση τόσο που νόμιζε πως ζούσε εκεί.Ηθελε να ανέβει εκεί αλλά κάτι αόρατο το σταματούσε , κάτι τόσο δυνατό που άρχιζε πια να πιστεύει ότι ήταν κάτι υπερφυσικό και αφέθηκε στην μοίρα του.
Στην αρχή βέβαια έκανε το σωστό που έπρεπε να κάνει: πίεζε τον εαυτό του αφόρητα, και το κατάφερνε για μεγάλα διαστήματα. Μετά αποτραβιόνταν στην γωνιά του μάζευε δυνάμεις και ελπίδα, προσπαθούσε ξανά και τα κατάφερνε' όλο και λιγότερο όμως.
-Η ελπίδα είναι ένα όνειρο που ξυπνά κοριτσάκι.
Η μαμά της δεν αντιλαμβανόταν τίποτα από όλα αυτά, έβλεπε λογικά και αντικειμενικά .Μερικοί προσπάθησαν να βοηθήσουν, βροχοποιοί. Την πίεσαν λιγουλάκι, για το καλό της, για να ξυπνήσει, ώσπου βαρέθηκαν. Κάποιοι την ταρακούνησαν, πάντα για το καλό της, ώσπου κουράστηκαν. Κάποιοι την θεώρησαν σνομπ. Κάποιος μάλιστα, της πρότεινε να αρχίσει ψυχοθεραπεία. Ώσπου μια μέρα το κοριτσάκι που δεν ήταν πουθενά, έφυγε για το χωριό Ζωή.
-Αυτό που γρήγορα γερνάει είναι η ευγνωμοσύνη κοριτσάκι.
Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ δεν πίστευα ποτέ ότι αν δεν σκουπίσεις τα δάκρυα μπορούν να κυλούν μέχρι το στήθος χωρίς να προλάβουν να εξατμιστούν. Ίσως όταν τελικά τα καταφέρνουν να βρουν μια σχισμή μέσα στον χρόνο...Πήγαινε όπου θέλεις να είσαι κοριτσάκι. Κάνε ότι σε ευχαριστεί κινήσου, τρέξε, πέταξε, είμαι ελεύθερη, δεν ξέρω.Νοιώθω την φαντασία από αναπηρία να γίνεται δύναμη.
-Ο πόλεμος, είναι το σχολείο της αρετής κοριτσάκι.
Αντί να προσπαθώ με νύχια και με δόντια να μπώ στην διάσταση των άλλων, ας μπούν επιτέλους στην δική μου διάσταση, τόσο απλά.
Σε αυτήν την διάσταση όμως συνέβη κάτι πρωτόγνωρο: το κοριτσάκι που δεν ήταν πουθενά, άρχισε να φαίνεται και να υπάρχει! Μπορώ με τη δική μου φαντασία, τη δική μου πραγματικότητα.Τα κατάφερα.
Όταν ο Δήμαρχος μου είπε να ανοίξω τα μάτια μου το δωμάτιο μου ήταν πολύ φωτεινό.Το δικό του δέν ξέρω-ούτε Ζωή το όνομα του χωριού. Δεν είπα τίποτα για ενέργεια και καταλύτη, είπα απλά «σε ευχαριστώ».
Ένοιωθα διαφορετικά, αλλιώτικα, παράξενα, άγνωστα. Όταν έκλεισα την πόρτα πίσω μου ήξερα μόνο πως είχα κάνει το πρώτο βήμα.
- Η μόρφωση και η ηθική, αυτά σχεδόν είναι που κάνουν τον άνθρωπο σπουδαίο, αλλά και δημιουργούν τον -έξοχο- πολιτικό και τον -καλό- ηγεμόνα. κοριτσάκι.
Γειά σου η πρόκληση είναι μπροστά αλλά το χωριό δεν είναι πιά μαζί σου Κύριε Δήμαρχε, πήγε στη Ζωή, πήρε και το κοριτσάκι μαζί του.
Για πάντα.
JAFO
Για πάντα.
JAFO