Imagine* mr Lennon / Φαντάσου κ. Λίτσας

-Ο Λίτσας αντί του Οικονομάκου.
Φαντάσου πως δεν υπάρχει παράδεισος,ειν' εύκολο αν προσπαθήσεις,ούτε κόλαση ανάμεσά μας,πάνω από μας, μόνον ουρανός.Φαντάσου, όλοι οι άνθρωποινα ζουν για το σήμερα.
-Ο Ρούσης αντί Ηλιάσκου
Φαντάσου πως δεν υπάρχουν χώρες,δεν είναι δύσκολο να γίνει,καμιά αιτία, για να σκοτώσει ή να πεθάνει κανείςκι ούτε θρησκεία επίσης.Φαντάσου, όλοι οι άνθρωποι
να ζουν ειρηνική ζωή.
-Ο Βέλιος αντί Παπαγιάννη
Φαντάσου, όχι πια κατοχές,αναρωτιέμαι αν το μπορείς,καμιάν ανάγκη γι' απληστία ή πείνα,μια αδελφοσύνη της ανθρωπότητας.Φαντάσου, όλοι οι άνθρωποι,να μοιράζονται όλο τον κόσμο.
-Γαζβινιάν αντί Βασιλάκου
Μπορεί να πεις πως είμαι ονειροπόλος,μα δεν είμαι ο μόνος.Κάποια μέρα, ελπίζω,να ενωθείς μαζίμας κι όλος ο κόσμος θα γίνει ένα!
-Βελτανιότης αντί Ζαφείρη.

-Φαντάσου, Οποιοσδήποτε αντί των Υπόλοιπων πού απέβησαν "Άκαρποι".
Σίγουρα ο Λαός είχε δίκιο αλλά ο Λαός λέει επίσης ότι
άν δεν είσαι μέρος της λύσης, τότε είσαι μέρος του προβλήματος.

Τα σχόλια δικά σας

* John Lennon - Imagine

Εχω τα ενδυματά μου από Απόψε, Αύριο;

Ακόμα και η σεξουαλική ανικανότητα μπορεί να θεραπευτεί. Εκεί όμως που η επιστήμη σηκώνει τα Χέρια ψηλά είναι η πολιτική ανικανότητα.
Ο ανίκανος κύριος Παπανδρέου οδήγησε τη Χώρα στο Μνημόνιο.
Στην Εξαθλίωση και την Υποταγή συνεπικουρούμενος από ένα στενό κλιμάκιο φίλων συνεργατών και ΜΜΕ.
Κατασυκοφάντησε τη Χώρα και τους Ελληνες.
Αρνήθηκε να πάρει δάνεια με τα συνήθη επιτόκια,που εξασφάλιζαν τις δανειακές ανάγκες της Χώρας για όλο το 2010.
Αλλοίωσε τα στατιστικά στοιχεία για το έλλειμμα του 2009.
Υπονόμευσε κάθε ενδεχόμενη βοήθεια από τρίτες χώρες όταν μπορούσε.
Απέκλεισε όλες τις προοπτικές πλην εκείνης του ΔΝΤ με σχέδιο.
Πορεύτηκε απόλυτα συνειδητά ο άθλιος.
Είχε και έχει επιτελείς και συνεργάτες εξαιρετικούς τεχνοκράτες για να εξαπατήσει,απειλήσει,εκβιάσει,τρομοκρατήσει μόνο το Λαό.
Με τα γνωστά συνθήματα,διλήμματα και τους μηχανισμούς του.
Απόψε ...παραδίδει τη Χώρα σε Ξένα Αφεντικά, ισοπεδώνει το Κράτος και την Κοινωνία και ξεπουλάει τον Εθνικό Πλούτο μαζί με την ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΤΟΥ.
Γιατί πορεύεται βάσει Σχεδίου και ενεργεί βάσει Σχεδίου.
Ενας τέτοιος "ηγέτης" είναι χρήσιμος...ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ.
Μέχρι να μπει το νερό στ΄αυλάκι...στο Δημοψήφισμα.
Μετά καθίσταται...πολιτικά επιζήμιος...Α Χ Ρ Η Σ Τ Ο Σ.
Επικίνδυνος για Αυτούς που τον ανέδειξαν.
Για Αυτούς που τον στήριξαν.
Ακόμα και στο δρόμο να βγει και να ρωτήσει ένα νήπιο ή μια γιαγιούλα θα του πουν, χωρίς ενδοιασμούς την ανικανοτητά του.Θέλει καί δημοψήφισμα, γιατί;
Το τάιμινγκ εγκληματικό, ο εκβιασμός σαφής η ανευθυνότητα απίστευτη.

Ο Λαός ΡΕ θέλει έναν καπετάνιο που να μη περιμένει δύο χρόνια μέχρι να αποφασίσει να στρίψει το τιμόνι κόντρα στο κύμα ώστε να μην τον πάρει ο καιρός στο πλάι και τουμπάρει το καράβι.

Ο Λαός προτιμά τον ικανό, ας είναι και αλήτης..σάν τον Πατέρα σου.

Συγνώμη σε Εχθρούς και Φίλους, ΕΛΛΗΝΕΣ

Το Ελεον να Μπεί στη Θέση του;

Την εξουσία μπορείς να την εμπιστευτείς μόνο στον άνθρωπο που τη βαριέται και την αποφεύγει.
Γιατί!

Οι διάφορες εξουσίες όπως η οικονομική ,τού τύπου ,η δικαστική , η πολιτική, η θρησκευτική συνεργάζονταν και πάντα θα συνεργάζονται μεταξύ τους προσπαθώντας να ελένξουν την κοινωνία από την οποία πηγάζει η δύναμή τους.
Φαντάζομαι πως είναι λογικό!

Η οικονομική εξουσία τροφοδοτεί την πολιτική εξουσία με "χρήμα", η πολιτική εξουσία θωρακίζει με "νόμους" την οικονομική , η δικαστική "προστατεύει" τους ισχυρούς ή τους πολιτικούς λόγω των κενών στους νόμους, η εκτελεστική εξουσία "υπηρετεί" την πολιτική εξουσία για οικονομικά συμφέροντα κτλ.
Φαντάζομαι πως είναι λογικό!

Φαύλος κύκλος η εξουσία λοιπόν, που ενώ θα έπρεπε να λειτουργεί σε όφελος για την δημιουργία του Δήμου αυτό δεν συμβαίνει εξαιτίας της έλλειψης "αρχών" και μονόπλευρης αντιμετώπισης.Επικεντρώνονται σε ένα θέμα, το εξετάζοντας απομονωμένα, δεν ασχολούνται καθόλου με τις ενδεχόμενες παρενέργειες των αποφάσεων τους και οι λύσεις που επιλέγουν να παράγουν αυτόματα νέα προβλήματα και πιθανή ιδιοτέλεια. Επιλογή των πολιτικών εκείνης της λύσης ενός προβλήματος, η οποία τους προσφέρει προσωπικά πλεονεκτήματα – συνήθως πολιτικά αλλά και "άλλα".
Φαντάζομαι πως είναι λογικό!

Εχουν ωστόσο την εντύπωση ότι γνωρίζουν πολύ περισσότερα από αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει, φαινόμενο ενός Υπουργού Υγείας, με νομικές σπουδές και όχι ιατρικές, οι ενέργειες τους είναι συνήθως καταστροφικές, για να μην πώ του Υπουργού Περιβάλοντος με Αθλητικές σπουδές.
Φαντάζομαι πως είναι λογικό!

Διαφθορά και διαπλοκή ΙΣΩΣ είναι κατ’ ανάγκη και όχι εκ φύσεως συνώνυμα της πολιτικής.Αραγε μπορώ να περιμένω ότι οι πολιτικοί θα ενεργούν ηθικότερα από όλους τους άλλους ανθρώπους, θα ενδιαφέρονται περισσότερο για το κοινό καλό, θα είναι λιγότερο καριερίστες και δεν θα επιθυμούν να "πλουτίσουν".
Φαντάζομαι πως είναι λογικό!

Η Ιστορία θα πεί κάποτε πως επί είκοσι χρόνια τρώγαμε, πίναμε και παζαρεύαμε ΕΝ ΚΡΥΠΤΟ στο Μαρκόπουλο στο Σαραντάρι στήν Πάνω στήν Κάτω Λάκκα κτλ.

Ο λαός μας έχει μία παροιμία για την επί χρήμασι εκδιδόμενη, την χαρά και την ατελέσφορη προσπάθεια να την κρύψει.
Φανταζομαι ότι είναι λογικό;

Το Ξεμάτιασμα ;

-Αν δείτε δύο μαύρα μάτια ζωγραφισμένα σε αρχαίο αγγείο, μη φανταστείτε πως αποτελούν μια παραξενιά του ζωγράφου ή έστω ένα διακοσμητικό μοτίβο.
Ούτε η γλυπτή απόδοση ενός χάλκινου φαλλού, με πόδια αλόγου και καμπανάκια να κουδουνίζουν από κάτω, έχει να κάνει με κανένα διαστροφικό αρχαίο δημιουργό. Και τα δύο έργα έχουν αποτρεπτικές ιδιότητες για το βάσκανο μάτι.

Είναι γεγονός πλέον πως οι λεγόμενοι Ταγοί της Ελληνικής κοινωνίας συνιστούν κίνδυνο για τον τόπο.
Πολιτικοί "σχολιαστές" και "αναλυτές" δείχνουν να μην καταλαβαίνουν την κατάσταση του Δήμου και τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει. Συνακόλουθα παρασύρουν απλό κόσμο σε αντιλήψεις εξωπραγματικές και σε συμπεριφορές που δείχνουν να αγνοούν τους πραγματικούς κινδύνους που μας περιστοιχίζουν.
Είναι δυνατόν Δημοτικοί Σύμβουλοι ανοιχτά και δημόσια να αμφισβητούν και να αμφισβητούνται -και δικαστικά τελευταία- την στρατηγική του τόπου και να παραμένουν στη θέση τους;
Ποιοί σε τελευταία ανάλυση θα δείξουν εμπιστοσύνη σε ένα Δήμο του οποίου το ίδιο το Συμβούλιο με κάθε τρόπο έχει επιδιώξει να αποδείξει πως δεν έχει συνοχή, δεν έχει μπούσουλα και δεν ξέρει που ακριβώς επιθυμεί να οδηγήσει το Δήμο;
Ο Δήμαρχος έχει εκτιμήσει σωστά η λάθος δεν έχει σημασία τώρα πλέον, πως η επιλογή του αποφασίζω και διατάζω ήταν ο μοναδικός δρόμος για να περπατήσει ο Καλλικρατικός Δήμος Ωρωπού και να μην διαλυθεί.
Με βάση το σκεπτικό αυτό έγινε (έγινε πράγματι;) το μπάχαλο-αδιέξοδο των τελευταίων μηνών.
Ενδιαφέρει αυτό όμως τώρα;
Και ο Δήμαρχος φέρεται ενοχλημένος-είναι;
Ταυτόχρονα επιδιώκει μιά συμβιβαστική λύση ανάμεσα στούς βροχοποιούς Αντιδήμαρχους και τους Δελφίνους.
Σε μιά τόσο κρίσιμη φάση για τις τύχες του τόπου ποιός ακριβώς αποφασίζει;

Από την άλλη μεριά του λόφου τα πράγματα είναι ελαφρώς χειρότερα.
Αρχηγοί-μαθητευόμενοι σωτήρες που εκπέμπουν απειρία και ελαφρότητα αντιστρατεύονται μιά πολιτική που είτε δεν καταλαβαίνουν είτε δεν ενδιαφέρονται στα σοβαρά να καταλάβουν.
Δέν προτείνουν εναλλακτικές λύσεις που από τα πράγματα να μπορούν να σταθούν σε επίπεδο κάποιας σοβαρής κριτικής.
Εύλογα οι Δημότες νοιώθουν ανασφαλείς με ηγεσίες αδύναμες να καταστρώσουν κάποιο σχέδιο πανικοβάλιλλοντας τους πάντες.Και το γενικότερο πλαίσιο της ενημέρωσης- ακόμα και μέσα στην Συμπολίτευση- δεν συμβάλλει στην εκτόνωση αυτών των φόβων.
Οι ανακρίβειες και οι ασχετότητες που γράφονται και ακούγονται-και στα συμβούλια- είναι απερίγραπτες.
Για κάποιους για όλα φταίει ο κύριος Λίτσας, που είναι κατασκεύασμα "λαμογίων" ή ο κύριος Οικονομάκος που είναι κατασκεύασμα "νεολαμογίων".Οχι όλοι έχουν Καλούς και Κακούς Συμβούλους.

-Τους ματιάσαμε λοιπόν, όπως συμβαίνει συχνά στην περιοχή μας ή τυραννιούνται από προλήψεις και τρέχουν στους διάφορους "μάγους και αγύρτες" ειδικούς Συμβούλους;
Με τον όρο "μάτιασμα" ή "κακό μάτι", αναφερόμαστε σε μία πεποίθηση και ΟΧΙ σε μία κατάσταση.Πάψτε λοιπόν το "εις κόλπον έπτυον" γιατί τα μόνα "φυλαχτά μας" είναι οι Πραγματικοί Δημοτικοί Σύμβουλοι, Κύριοι και Κυρίες Πολιτικοί Αρχηγοί,
και,
φυλαχτείτε από ένα βόδι όταν βρίσκεστε μπροστά σας, από ένα γαϊδούρι όταν βρίσκεστε πίσω σας και από έναν καλόγερο από όποια μεριά κι αν βρίσκεστε.
Σε σένα Δήμαρχε δεν λέω τίποτα μιάς και όλα τα ξέρεις,
αλλά,
σε ένα λαιμό γερασμένο τα μαργαριτάρια κλαίνε.

Μην Στηρίζεις τα Ονειρά σου στα Αστρα, Αυτά δεν Στηρίζονται Πουθενά

Πάντα ζηλεύω τον άνθρωπο που κάθεται σε μία γωνιακή θέση στο τρένο, επειδή έφθασε εκεί πρώτος, καθόλου ένα άνθρωπο που μπήκε πονηρά μέσα και μου έκλεψε την τσάντα, είναι δύο άνθρωποι που δεν με βολεύουν.Όμως καταδικάζω τον δεύτερο και δεν κατηγορώ τον πρώτο.Δεν θυμώνω με ένα άνθρωπο που σκοντάφτει πάνω μου κατά λάθος.Θυμώνω όμως με τον άνθρωπο που προσπαθεί να μου βάλει τρικλοποδιά, έστω αν τελικά δεν το πέτυχε.

Σ’ έναν πόλεμο η κάθε πλευρά θα έβρισκε χρήσιμο και βολικό έναν προδότη από την αντίθετη πλευρά.Αλλά παρ’ όλο που θα τον χρησιμοποιούσε , θα τον θεωρούσε έναν παλιάνθρωπο.Έτσι δεν μπορείς να πεις ότι αυτό που εμείς θεωρούμε καλή συμπεριφορά των άλλων είναι απλώς η συμπεριφορά που μας βολεύει.

Κάποιοι πιστεύουν πως οι ηθικές αρχές είναι ένα θέμα τελείως υποκειμενικό. Πιστεύουν πως δεν υπάρχουν σταθερές ηθικές αρχές αλλά πως η ηθική νοείται και γίνεται αντιληπτή διαφορετικά από κάθε άνθρωπο. Για κάποιον η τάδε πράξη είναι σωστή και για κάποιον άλλο δεν είναι.

Δεν υπάρχει κάποια αντικειμενική βάση για το σωστό και το λάθος. Η άποψη αυτή έχει πολλούς υποστηρικτές διότι προσφέρει ηθική ελευθερία και την άνεση να αποφασίζει ο καθένας για το καλό και το κακό χωρίς να υπάρχει καμία υποχρέωση σε έναν θεό που απαιτεί υπακοή σε κάποιες ηθικές αρχές.
Ο ισχυρισμός αυτός έχει πολλά τρωτά σημεία ώστε να μην μπορεί να γίνει αποδεκτός Καταρχήν εξεταζόμενη κάτω από την επιστήμη της λογικής δεν μπορεί να σταθεί.

Ο ισχυρισμός ωστόσο πως οι ηθικές αρχές είναι αποτέλεσμα κοινωνικής μάθησης κατεβάζει τον άνθρωπο στο επίπεδο του ζώου.Ο άνθρωπος δεν είναι ένα σκίουρος που μπορεί να εθιστεί σε κάτι.Δεν είναι σαν τους σκύλους που απλώς αποκτούν συγκεκριμένα αντανακλαστικά για συγκεκριμένες καταστάσεις.

Οι άνθρωποι πράγματι διδάσκονται από την κοινωνία αλλά διδάσκονται ως άνθρωποι και όχι ως σκίουροι η σκυλιά.Όπως αν διδάξεις σ’ έναν άνθρωπο πως 1+1=1 δεν πρόκειται να το δεχθεί ποτέ, έτσι ακριβώς αν διδάξεις σε μία μάνα πως πρέπει να μισεί το παιδί της, δεν θα το δεχθεί ποτέ.

Δήμαρχε Ο άνθρωπος είναι μία ελεύθερη προσωπικότητα που έχει μαζί με άλλα χαρακτηριστικά και ελεύθερη ηθική βούληση, την οποία κανένας δεν μπορεί να κατευθύνει όπως θέλει.Το έχω ξαναγράψει, ο Δήμος έχει πολλούς Πόντιους.Δέν είσαι ο Πιλάτος που η ιστορία καταδίκασε περίτρανα.

Ξέρω πως υπάρχουν αντικειμενικές ηθικές αρχές, αρχές που διέπουν όλη την ανθρωπότητα. Που υπάρχουν μέσα σε κάθε άνθρωπο, πολλές φορές δυσανάγνωστες, αρχές που ο άνθρωπος δεν ακούει.Ξέρω όμως και κάτι άλλο πολύ σημαντικό.
Όπως μπορεί να μην δώσω σημασία στο σήμα που με προειδοποιεί για κάποιον γκρεμό και να βρεθώ ξαφνικά έξω από τον δρόμο να πέφτω σ’ ένα χωρίς επιστροφή βάραθρο.

Και ο Κάλαμος απ' όσο ξέρω έχει πολλά.
JAFO

Πας Ερυθριών Χρηστός Είναι Μοι Δοκεί;*

Παραμύθι χωρίς όνομα.
Ενας ρεμπεσκές βασιλιάς, μια κατεστραμμένη χώρα κι ένα ρομαντικό βασιλόπουλο που θα φέρει αξιοπρέπεια και ειρήνη.Εκατόν ένα χρόνια πριν έγραψε η Πηνελόπη Δέλτα το αριστουργηματικό βιβλίο της.

Η χώρα «Μοιρολατρία» έχει βασιλιά τον «Αστόχαστο» που θέλει μόνο να καλοπερνά. Μια Αυλή από «Πανούργους» κλέβει ασύστολα το θησαυροφυλάκιο. Ο λαός υποφέρει, αλλά ταυτόχρονα επιδεικνύει και υπερβολική... πονοψυχία: «Αφήνουμε ελεύθερο όποιον πιάνουμε να κλέβει γιατί σκεφτόμαστε ότι οι άλλοι έκαναν χειρότερα», παραδέχονται. Οξυδερκές κι απογοητευμένο, το νεαρό βασιλόπουλο θέλει, μετά απ'όλα αυτά, να φύγει με την αδελφή του στο εξωτερικό!

Ωρωπός σήμερα και Αύριο.
Μοιάζει με σύγχρονη, ελληνική, πολιτική αλληγορία. Κι όμως γράφτηκε πριν από 101 χρόνια.
Επίκαιρο περιεχόμενο;
Το έργο ήταν εξ αρχής πολιτική αλληγορία. Αλλά κι ένα από τα γοητευτικότερα κλασικά παιδικά αναγνώσματα της ελληνικής λογοτεχνίας.
Η δική μου προσπάθεια είναι να το αντιμετωπίσουμε ως μια πολιτική παραβολή, στο πλαίσιο του παραμυθιού που είχε ορίσει η Δέλτα. Αναζητώ τόσο καιρό έναν τρόπο να μιλήσουμε για την απογοήτευση των Δημοτών μπροστά στην οικονομική και πολιτική εξαθλίωση, σε παιδιά που βομβαρδίζονται από τέτοιες ειδήσεις, λέγοντάς τους πώς μπορεί καθένας να παλέψει για το κοινό καλό.
Προσπάθησα να μη διολισθήσω στον διδακτισμό, αλλά αντίθετα να καλλιεργήσω μαζί σας έναν γόνιμο προβληματισμό που θα δώσει τη δυνατότητα στον Δήμαρχο ή στούς Δημότες ιδέες για περαιτέρω συζητήσεις.

Στα ερείπια του Δήμου.
Παρακμή, το Κοινό Καλό κι ο Πόλεμος.
Ακολουθώ όσο το δυνατόν πισσότερο Το βασιλόπουλο,γιατί ανταποκρίνεται στη δική μου υπαρξιακή αγωνία. Είναι ένας ήρωας που κατοικεί μέσα μου ως η πιο ανιδιοτελής, δονκιχωτική πλευρά μου.

Ζήτω η πατρίδα χωρίς φόβο και πάθος, δεν ντρέπομαι που είμαι ΕΛΛΗΝΙΔΑ.

Οι έννοιες "πατρίδα" και "πατριωτισμός" έχουν γίνει συχνά αντικείμενο πατριδοκαπηλίας. Απ' την άλλη δεν θα μιλάμε γι' αυτές για τον φόβο της παρεξήγησης; Οταν ο Ιταλός μιλάει δηλαδή για την πατρίδα του, γιατί δεν αντιδρούμε; Και τα "ζήτω η πατρίδα" που ακούγονται δεν καταλαβαίνω σε τι μπορεί να ενοχλήσουν, όταν καλούν σε προσπάθεια για το γενικό καλό.
Μήπως επειδή ζούμε σε εποχή που βασιλεύει ο ατομισμός;

Αύριο ανοίγουν τα σχολεία του Ωρωπού με τα Ψίχουλα και Παραμύθια.

Δεν είναι ο κατάλληλος χώρος για λάθη και παραλείψεις.Είναι ο χώρος της ζωντάνιας της νεανικής ορμής του ΑΥΡΙΟ που οικοδομούμε.
Η Αχτίδα του φωτός η Αχτίδα που οδήγησε τον μικρό Γιαννάκη από το χωριό του στη Μάνη στο Ιατρίο του και σήμερα στο Υψηλότερο αξίωμα του Δήμου ΩΡΩΠΟΥ.
Είναι η αγωνία που έκανε να σε θαυμάσουν ΟΛΟΙ στην Ορκωμοσία, η αγωνία που σε έκανε Ινδαλμα στά Παιδιά όλου του Δήμου.Τι έπαθες καλέ Ανθρωπε;
Το λάθος;
Δέν είναι κύριε Οικονομάκο η χαμένη γενιά αυτή, ούτε μας έχει ανάγκη.Είναι η ΓΕΝΙΑ που θα μας βγάλει ακομπλεξάριστα από το ΧΑΟΣ που την οδηγήσαμε.
Είναι η Γενιά που νοεί την πολιτική ως Δημόσιο αγαθό και ΟΧΙ ως ιδιωτικό προνόμιο.
Ειναι η Γενιά που αντιλανβάνεται την πολιτική ως ιδέα ώς μέσο επίλυσης υπαρκτών προβλημάτων.
Είναι η Γενιά των 40000 ευρώ που σου γύρισε την πλάτη.

Ντροπή για το παραμύθι σου το ακατανόμαστο.

*Πας ερυθριών χρηστός είναι μοι δοκεί;
μτφρ:κάποιος που κοκκινίζει [απο ντροπή] μου φαίνεται πως είναι καλός άνθρωπος;
Μένανδρος